ตอนที่ 132 รูปลักษณ์ความรู้ความสามารถล้วนชั้นเลิศ

เทศกาลตวนอู่เพิ่งพ้นผ่าน ราชโองการของจักรพรรดิเซวียนก็ประดุจมีดประหารฟันฉับลงบนศีรษะของท่านเจ้าเมืองจวนเจียงหนาน ปลดฟันขุนนางรายทางตกเก้าอี้ไปนับไม่ถ้วน บรรยากาศในแถบเจียงหนานพลันกระจ่างสะอาดตาในพริบตา แม้แต่เหล่าบัณฑิตเจ้าสำราญที่ยกย่องตนเองเป็นคนคลั่งก็ยังจำต้องสำรวมลงไปหลายส่วน

นายอำเภอแห่งอำเภอเจียงหนิงถึงแก่ความตาย ทิ้งภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากและบุตรชายบุตรสาวไว้เบื้องหลัง ทั้งสามสวมชุดไว้ทุกข์สีขาวล้วนเดินทางเข้าเมืองหลวง ยามที่ฮองเฮาเรียกพวกนางเข้าวัง ซ่งจืออี้ก็อยู่ด้วย ในบ้านของนายอำเภอไม่เหลือผู้ใดแล้ว เด็กกำพร้ากับมารดาหม้ายเช่นนี้ ดูแล้วช่างน่าเวทนายิ่งนัก

ฮูหยินนายอำเภอดวงตาบวมแดง ร่างกายซูบผอม บ่งบอกได้ว่าวันเวลาที่ผ่านมาใช้ชีวิตอย่างยากลำบากเพียงใด นางสะอื้นไห้พลางเอ่ยว่า “ทูลฮองเฮาเหนียงเหนียง ก่อนนายท่านบ้านหม่อมฉันจะสิ้นใจ สิ่งที่วางใจไม่ลงที่สุดก็คือบุตรชายบุตรสาวในบ้านเจ้าค่ะ