ตอนที่ 131 เทศกาลตวนอู่

ซ่งจืออี้เดินมาดูพอดีว่าทั้งสองกำลังทำอะไรอยู่ เมื่อเห็นถวนถวนกลิ้งไปกลิ้งมาประหนึ่งก้อนเนื้อก้อนหนึ่ง ก็อดหัวเราะไม่ได้ “เด็กน้อยทั้งสองนี้ ได้แต่โก่งก้นโยกตัวไปมาอยู่กับที่ ไม่ยอมคลานเสียที ไม่รู้ว่าเมื่ออะไรกันถึงจะหัดเป็น”

ชุนฮวาแย้มยิ้มกล่าว “ล้วนกล่าวกันว่าคลานเดือนเก้า ท่านอ๋องน้อยทั้งสองก็น่าจะใกล้แล้วเจ้าค่ะ”

ซานจวินเดินกระดิกหางอย่างร่าเริงมาข้างรั้วกั้น ก้มหน้ามองเจ้าตัวน้อยที่นอนอยู่บนเบาะ แล้วพ่นลมหายใจออกมาอย่างเบิกบานใจ ทำเอาถวนถวนหัวเราะคิกคัก มือขวาของเขายันตัวลุกขึ้นนั่ง สองเท้ายันรั้วไม้เอาไว้ มืออ้วนป้อมเอื้อมไปหาซานจวิน

“อาโอ~”

ซานจวินก้มศีรษะ ยื่นหัวเข้าไปใกล้