ตอนที่ 106 จู่โจมไม่ให้ทันตั้งตัว

กลิ่นเนื้อหอมฟุ้งจากโถงใหญ่ตรงกลางยั่วยวนใจเหลือเกิน ผู้คนในห้องทั้งสองฝั่งต่างเริ่มนั่งไม่ติด ที่พักหญิงคนน้อย จึงไม่มีผู้ใดกล้าโผล่หัวออกมา ส่วนที่พักชายกลับสุมไปด้วยขอทานหัวโล้นกลุ่มใหญ่ นอกจากพวกที่เดินไม่ไหวจริง ๆ แล้ว แต่ละคนต่างพากันเกาะขอบประตูหรือริมหน้าต่าง สูดกลิ่นเนื้อพลางน้ำลายสอ

“กลิ่นนี้ ดมดูคล้ายกลิ่นเนื้อแพะจริง ๆ”

“วันนี้เจ้าตื่นสายจึงไม่เห็นแต่เช้าตรู่ผู้ดูแลครัวพาเจ้าหนูสองสามคนแบกซีกเนื้อแพะครึ่งตัวเข้ามา เลือดบนตัวแพะยังไม่ทันแห้งสนิทเลย มองปราดเดียวก็รู้ว่าเพิ่งเชือดสด ๆ เมื่อเช้านี้”

“ข้าก็เห็นแล้วเช่นกัน เดิมคิดว่าตอนเที่ยงคงได้ดื่มน้ำแกงแพะ ไม่นึกเลยว่านี่ก็จวนจะมืดค่ำแล้ว แม้แต่เศษเนื้อสักนิดยังไม่เห็นเลย”