ตอนที่ 107 สามีรอข้ามีชัยกลับมา

สามวันต่อมา รัตติกาลมืดมิดลมกรรโชกแรง เกล็ดหิมะโปรยปรายลงมาตรงหน้า ลมหนาวเหน็บเสียดกระดูก ผู้คนส่วนใหญ่ต่างอยากขดตัวอยู่ในบ้านของตนเพื่อผ่านพ้นฤดูหนาว

แน่นอนว่า สำหรับโจรภูเขาแล้ว ในช่วงฤดูหนาวอันเยียบเย็นเช่นนี้ นับเป็นช่วงเวลาอันเหมาะสมที่สุดในการปล้นสะดมชิงทรัพย์

บนเนินเขาที่ไม่ไกลจากสถานพักพิง หัวหน้าทั้งสามของค่ายพยัคฆ์ทมิฬมารวมตัวกันพร้อมหน้า สายตามองไปยังสถานพักพิงที่สว่างไสวด้วยแสงไฟอย่างละโมบโลภมาก หัวหน้ารองอันดับสามพ่นไอสีขาวออกมาหนึ่งสาย แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า

“อู่ต้าบอกแล้วว่า ห้องเก็บของด้านในสุดของครัวด้านหลังมีธัญพืชกองพะเนินอยู่เต็มไปหมด ประเดี๋ยวคนที่บุกเข้าไปข้างหน้า ไม่ต้องไปสนใจเรื่องอื่น ให้รีบเข้าไปยกของในครัวด้านหลังก่อน ขนได้เท่าไรก็ขนไปเท่านั้น พอกลับถึงค่ายพยัคฆ์ทมิฬแล้ว พวกเราค่อยมาแบ่งด้วยกัน”