ตอนที่ 104 แสงเทียนสลัวสีเหลือง

ซ่งจืออี้บอกเด็กขอทานตัวน้อยผู้นั้นว่า รอจนสถานพักพิงสร้างเสร็จแล้ว สามารถไปบอกเด็กขอทานคนอื่น ๆ ที่นางรู้จักให้มาพักอาศัยที่นี่ได้

นางมิได้คิดจะสร้างสถานพักพิงให้หรูหราโอ่อ่าอันใด เพียงแบ่งเป็นสามห้อง ด้านซ้ายขวาเป็นห้องนอนแยกชายหญิง ตรงกลางเป็นโรงอาหาร ห้องนอนเพื่อให้รองรับคนได้มากขึ้น จึงก่ออิฐทำเป็นเตียงนอนรวมขนาดยาวไปเสียเลย

คนเหล่านี้มาพักอยู่ที่นี่ ใช่ว่าจะมิต้องทำอันใดเลย ขอเพียงมือเท้ายังขยับไหว ก็ให้ถักเชือก ถักเข่งไม้ไผ่ เก็บฟืน เถ้าแก่เฉียนยังบริจาคเศษผ้ามาอีกเป็นจำนวนมาก ผืนใหญ่ไม่กี่ชิ้นนำมาต่อเข้าด้วยกันก็กลายเป็นผ้าผืนแล้ว ผืนเล็กก็นำไปทำผ้าปะชุนหรือเย็บทำรองเท้าถุงเท้า สวมใส่ได้ทั้งยังขายได้อีกด้วย

มีคนไม่เต็มใจทำหรือ