กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกนินจา
「ถึงฝั่งในชั่วพริบตา!」
「จังหวะนี้สบายใจจริง!」
「ถึงแคว้นแห่งสายฟ้าแล้วฉันก็โล่งอก สงสารยามาโตะผู้น่ารักซื่อบื้อบ้านเราจริง ๆ!」
「ยามาโตะน่าสงสารจริง ๆ อะ!」
อู๋ตี๋มองเห็นข้อความลอยบนจอตรงหน้าปรากฏขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ทั้งร่างก็คล้ายกับได้รับการเติมพลังขึ้นมาใหม่ ในฐานะสตรีมเมอร์ผู้เจนจัด มีเพียงต่อหน้าหน้ากล้องเท่านั้น ถึงจะเป็นช่วงเวลาเฉิดฉายของเขา
ต้องมีคนคอยสนใจ!
อู๋ตี๋ก้าวเดิน ย่ำลงบนดาดฟ้าเรือ จากนั้นจึงเหยียบแผ่นไม้กระดานจากเรือโดยสารเดินขึ้นสู่ท่าเรือ เมื่อเขาเหยียบลงบนท่าเรือ จู่ ๆ ก็มีความรู้สึกราวกับได้หวนกลับคืนสู่ผืนแผ่นดินอีกครั้ง
การเดินทางบนทะเลช่วงนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อเขามากมายนัก แต่เขาก็ยังคงชอบความรู้สึกที่สองเท้าได้เหยียบลงบนผืนดินจริง ๆ มากกว่า