กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกนินจา
“เนตรสีขาว!”
เส้นเลือดข้างขมับของอู๋ตี๋ปูดโปนขึ้นทันที ขอบเขตสายตาแผ่ขยายออกไป ทัศนียภาพของเมืองเล็กอันเจริญรุ่งเรืองตรงเชิงเขาก็ปรากฏสู่สายตา ผู้คนที่สัญจรไปมาตามตรอกซอกซอยสะท้อนเข้าสู่การมองเห็นทีละคน แล้วในที่สุดก็หยุดลงที่สิ่งปลูกสร้างสีเหลืองดินหลังหนึ่ง
จวนไดเมียว
ตรงนั้นก็คือจวนไดเมียวแคว้นแห่งสายฟ้าแล้ว
“ฉันเห็นแล้ว”
อู๋ตี๋เอ่ยขึ้นเรียบๆ จากนั้นจึงคลายเนตรสีขาวลง พอระบุตำแหน่งได้ก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะเดินอ้อมให้เสียเวลา แต่อย่างไรก็ตามเมืองเล็กแห่งนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ จวนไดเมียวถูกแสงแดดส่องอยู่ครึ่งหนึ่งและอยู่ในเงามืดอีกครึ่งหนึ่งพอดิบพอดี
“คุณหนูฮินาตะ คุณบอกว่าคุณมองเห็นงั้นหรือครับ?”