ตอนที่ 196 เข้าหา มอบรางวัล กดดัน ไล่คน

ตอนที่ 196 เข้าหา มอบรางวัล กดดัน ไล่คน

คณะกรรมาธิการการทหารตกใจมากเมื่อได้รับรายงานจากเขตทหารเสิ่นหยาง เพราะนี่เป็นการบริจาคสนับสนุนกองทัพครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ก่อตั้งประเทศมาจริงๆ

เรื่องเมื่อก่อนคงไม่ต้องพูดถึง ช่วงเศรษฐกิจแบบวางแผน การสนับสนุนกองทัพเป็นงานที่กระจายให้โรงงานรัฐแต่ละแห่งรับไป ปีนี้ส่งหมูไม่กี่ตัว ปีหน้าส่งผักกาดขาวสองสามคันรถ ปีถัดไปส่งถ่านหินสองตู้รถไฟ ทุกอย่างมีเป้าหมายตายตัวทั้งนั้น

แต่หลังปฏิรูปและเปิดประเทศแล้วมีบริษัทเอกชนมาหนุนกองทัพเนี่ยนะ?

มันก็พอมีอยู่บ้าง แต่น้อยจนแทบนับนิ้วได้ แถมไม่เคยมีใครทำใหญ่โตขนาดนี้มาก่อน

ธุรกิจเอกชนเพิ่งจะเริ่มตั้งไข่ได้ไม่กี่ปี ส่วนใหญ่ยังเอาตัวเองแทบไม่รอด จะไปมีกะจิตกะใจที่ไหนมาช่วยกองทัพ ถึงจะมีคนรวยขึ้นมาก่อนบ้าง อย่างมากช่วงเทศกาลก็แค่หิ้วเหล้าสองขวดไปนั่งคุยที่กองบัญชาการกำลังพลพลเรือน นั่นเขาเรียกว่าเข้าตามตรอกออกตามประตูเพื่อผูกมิตร ไม่ได้เรียกว่าสนับสนุนกองทัพสักนิด

ระดับสูงจึงสั่งการให้ออกหนังสือแจ้งเวียนไปยังทุกเขตทหารทันทีโดยไม่รอช้า

แม้คนบ้านหวังจะบอกว่าไม่ต้องป่าวประกาศ แต่การแจ้งเวียนภายในถือเป็นเรื่องที่ต้องทำ ทั้งยังทำรายงานเรื่องนี้ส่งต่อไปยังหน่วยงานรัฐบาลอีกด้วย

ขุมกำลังของหวังซวี่ตงมีมากแค่ไหน เบื้องบนรู้ดีแก่ใจ ของในมือเขาน่ะ แค่ดึงขนหน้าแข้งมาเส้นเดียวยังหนากว่าเอวคนอื่นเสียอีก