กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 195 สมบัติล้ำค่าของกองทัพ
เมื่อมาถึงห้องประชุม หวังเจี้ยนกั๋วก็หยิบสมุดบันทึกออกมา แล้วเอ่ยถามกรรมการฝ่ายการเมืองประจำเขตทหาร
“ท่านกรรมการฝ่ายการเมืองครับ ผมคงไม่ถามหรอกนะว่าเขตทหารเสิ่นหยางมีเขตทหารย่อยกี่แห่ง มีกองพลน้อยใหญ่กี่กองพล เรื่องพวกนี้คงเป็นความลับทางทหารใช่ไหมล่ะครับ งั้นผมไม่ถามเรื่องนี้ดีกว่า ท่านช่วยบอกผมแค่ว่าเขตทหารเสิ่นหยางทั้งหมดมีกำลังพลกี่นายก็พอ แล้วก็นับรวมหน่วยตำรวจติดอาวุธเข้าไปด้วยนะครับ”
พอได้ยินคำนี้ เหล่าผู้บริหารในห้องประชุมต่างก็พากันอึ้งไปหมด มันไม่เหมือนกับที่พวกเขาคิดไว้เลยสักนิด
กรรมการฝ่ายการเมืองกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะถามอย่างระมัดระวัง “คุณหวังครับ สิ่งของที่คุณจะบริจาคนี่คือมอบให้ทุกเขตทหารย่อยและทุกหน่วยตำรวจติดอาวุธของเราเลย ไม่ใช่แค่กองบัญชาการใหญ่เขตทหารของเราอย่างนั้นเหรอครับ”
หวังเจี้ยนกั๋วตอบกลับอย่างเป็นเรื่องธรรมดา “มันก็ต้องแน่อยู่แล้วสิครับ ต้องให้ครบทุกเขตทหารและทุกหน่วยตำรวจติดอาวุธอยู่แล้ว จะให้แค่กองบัญชาการใหญ่ได้ยังไงกัน”
พอพูดจบ เขาก็หันไปมองตาเฒ่าหวังแล้วถามขึ้น “จริงไหมครับพ่อ”
ตาเฒ่าหวังปรายตามองลูกชายคนโตแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า “ใช่ พวกเราจะบริจาคให้ทั่วทั้งเขตทหารเสิ่นหยางและตำรวจติดอาวุธ ไม่ได้ให้แค่พวกคุณที่กองบัญชาการใหญ่หรอก”