กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 184 กลับบ้านเกิด (หนึ่ง)
“เฮ้ย! หยุดตกกันให้หมดเลยนะ!”
“อ้าว ปลาตกใจหมดแล้ว!”
“ซวี่ตงเป็นอะไรไป ทำไมตกไม่ได้ล่ะ?”
หวังซวี่ตงรีบวิ่งไปข้างๆ ทั้งสี่คน แย่งคันเบ็ดมา แล้วชะโงกมองในถัง พอเห็นว่ายังไม่มีปลาก็ถอนหายใจโล่งอก
จากนั้นก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นเจ็บปวดใจสุดขีดแล้วบอกว่า “คุณปู่ พ่อ อารอง อาสาม ปลาของผมเนี่ยแพงหูฉี่เลยนะ แถมสภาพสวยๆ แบบนี้หาซื้อยากมาก มันเป็นปลาฮวงจุ้ย ห้ามตกเด็ดขาดเลยครับ!”
หวังคนรองอึ้งไปนิด ชี้ไปที่ผิวน้ำแล้วถาม “ปลาเนี่ยมันจะแพงสักแค่ไหนเชียว?”
ตาเฒ่าหวังกับหวังคนที่หนึ่งและสามก็หันไปมองเขาเช่นกัน
“นั่นสิ ปลาตัวหนึ่งจะแพงได้แค่ไหนกัน?”
“นี่มันปลาน้ำจืดทั้งนั้น ไม่ใช่ปลาทะเลหายากพวกนั้นสักหน่อย เต็มที่ก็ตัวละไม่กี่ร้อย มีอะไรที่ตกไม่ได้กัน?”