เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 174 การเยือนอินเดีย (2)
หวังซวี่ตงนั่งมองดูข้างทางจากในรถมาตลอด ชาติก่อนเขารู้จักประเทศอินเดียแค่จากคลิปสั้น พอชาตินี้ได้มาเห็นสถานที่จริงถึงรู้ว่าสภาพแวดล้อมแย่กว่าเดิมมาก ประเทศอินเดียยุคปีสองพันยี่สิบกว่าๆ นั่นถือว่าปรับปรุงขึ้นมาบ้างแล้ว
หวังซวี่ตงเหลือบมองวิเวียนที่สวมกางเกงสแล็กขายาว ก่อนจะเอ่ยเตือน “อยู่ประเทศอินเดียอย่าหยิบถุงน่องมาใส่เด็ดขาด แล้วก็ห้ามออกไปข้างนอกคนเดียว ต้องพาบอดี้การ์ดไปด้วยตลอด ไม่อย่างนั้น...”
เขายังพูดไม่ทันจบ แต่วิเวียนเข้าใจความหมายดี อยู่ที่ประเทศอินเดีย ขนาดแพะยังไม่ปลอดภัยเลย นับประสาอะไรกับหน้าตาอย่างเธอ เธอส่งเสียง “อืม” เบาๆ โดยไม่เถียง พลางหันมองออกไปนอกหน้าต่าง สายตาจับจ้องไปยังกลุ่มผู้ชายที่นั่งยองๆ อยู่ริมถนน
คนพวกนั้นกำลังจ้องขบวนรถเป็นตาเดียว สายตาบอกไม่ถูกว่าแค่อยากรู้อยากเห็นหรือคิดอะไรอยู่ เธอดึงสายตากลับมา แล้วเงียบๆ ติดกระดุมเสื้อนอกเพิ่มอีกเม็ด
ขบวนรถแล่นเข้าใกล้ทำเนียบประธานาธิบดีเข้าไปทุกที ต้นไม้สองข้างทางเริ่มหนาทึบ ขยะลดน้อยลงเรื่อยๆ และไม่เห็นวัวอีกแล้ว กลิ่นเหม็นในอากาศค่อยๆ จางหายไป กลายเป็นกลิ่นหญ้าตัดใหม่เข้ามาแทนที่
หวังซวี่ตงดึงหน้ากากอนามัยลงมาเล็กน้อยแล้วพูดว่า “แบบนี้ค่อยสมกับเป็นเมืองหลวงของประเทศหน่อย ไม่สิ ต้องบอกว่า ค่อยสมกับที่เมืองแห่งหนึ่งควรจะเป็นหน่อย”