เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 171 โรงงานรัฐผลัดใบรับวสันต์
เยลต์ซินรู้เรื่องนี้ดีทีเดียว แต่เขาไม่มีปัญญาจะขัดขวาง
ตอนนี้เขากำลังผลักดันสิ่งที่เรียกว่า “การบำบัดด้วยการช็อก” อยู่
พูดให้เข้าใจง่ายก็คือ ปล่อยให้รัฐวิสาหกิจเป็นอิสระ ปล่อยราคาสินค้าตามใจ รัฐบาลปล่อยมือไม่ยุ่ง ปล่อยให้ตลาดปรับตัวเอาเอง
เปรียบเหมือนคนไข้ตัวร้อนจี๋ หมอไม่ยอมค่อยๆ ลดไข้ แต่จับโยนลงน้ำแข็งให้ช็อกไปเลย ไข้ลดลงจริง แต่นักโทษเอ๊ยคนไข้เกือบหนาวตาย
รอดมาได้ก็ดีไป แต่ถ้ารอดไม่ไหวก็จบเห่
แล้วผลลัพธ์เป็นยังไง ข้าวของแพงหูฉี่ เงินเก็บทั้งชีวิตของชาวบ้านกลายเป็นเศษกระดาษชั่วข้ามคืน สภาพเศรษฐกิจแย่ยิ่งกว่าก่อนสหภาพล่มสลาย เสียอีก มีคนอดอยากนับไม่ถ้วน
ที่สำคัญกว่านั้น อำนาจในมือเขายังไม่มั่นคงพอจะก้าวก่ายเรื่องพวกนี้ได้เลย
ได้ชื่อว่าเป็นประธานาธิบดีก็จริง แต่ในประเทศยังมีสภาผู้แทนฯ คอยงัดข้อกับเขาอยู่ ทั้งสองฝ่ายต่างแก่งแย่งชิงดีกัน เก้าอี้ตัวเองยังนั่งไม่ทันจะติด จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปจัดการเรื่องอื่น
พอได้ยินชื่อจางหลินกับจ้าวจวิน ต่อให้เขาจะโกรธจนฟันแทบหักก็จนปัญญา ได้แต่ปล่อยเลยตามเลยไปก่อน ค่อยว่ากันทีหลัง