ตอนที่ 168 หีบพันธสัญญา?

ตอนที่ 168 หีบพันธสัญญา?

หวังเจี้ยนกั๋วยังไม่รู้เลยว่าที่เปลี่ยนเส้นทางไปโรงพยาบาลเสียเหอก็เพราะตัวเอง เขายังนั่งคุยเล่นหัวเราะร่าอยู่กับคนในบ้าน

ซูชิงเยี่ยนเดินเข้าไปหาแม่ของลูก ดึงตัวเธอให้ลุกขึ้นแล้วนั่งลงแทน “พ่อคะ ก้มหัวลงหน่อย ให้หนูดูหน่อยค่ะ”

หวังเจี้ยนกั๋วชะงักไปนิด รู้ว่าลูกสาวคงห่วงเรื่องคอของตน เขาจึงยิ้มพลางพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ไม่มีอะไรหรอก คอพ่อน่าจะเป็นฝีเฉยๆ เดี๋ยวพอมันยุบก็หาย พ่อเป็นไอ้ก้อนพรรค์นี้บ่อยจะตาย”

คนอื่นๆ ในบ้านตระกูลหวังก็หยุดคุยกันทันที ทุกสายตาหันขวับไปมองหวังเจี้ยนกั๋วเป็นตาเดียว

ขอบตาของซูชิงเยี่ยนแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอไม่พูดไม่จา ได้แต่จ้องมองเขาเขม็งอยู่อย่างนั้น พ่อของเธอก็ชอบเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย

ตาเฒ่าหวังร้อนใจขึ้นมาพรวด ลุกขึ้นยืนแล้วฟาดฝ่ามือเข้าที่หัวของหวังเจี้ยนกั๋วเต็มแรง ก่อนจะด่าเปิง “หูมึงหนวกหรือไงวะ! บอกให้ก้มหัวลงไม่ได้ยินเรอะ! ยังจะมานึกว่าคิดว่า มึงเสือกรู้อะไรบ้างฮะ!”

ตัวเขาเองก็กลัวจนลนลาน ได้ยินแว่วๆ ว่าเป็นเนื้องอกเชียวนะ! ถึงตนจะไม่ค่อยชอบขี้หน้าลูกชายคนโตนัก แต่ก็ยังไม่อยากถึงขั้นต้องมาจัดงานศพส่งคนหัวดำก่อนคนหัวขาวหรอกนะ!

จางอิงก็ร้อนใจขึ้นมาด้วยเหมือนกัน ตอนแรกเธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก สามีของเธอเป็นฝีบ่อยจริงๆ โดยเฉพาะบนหัวนี่ชอบขึ้นนักหนา เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคนอื่นเขาไม่เป็นกัน มีแต่ผัวตัวเองนี่แหละที่ขึ้นเอาๆ แต่ละวันมันจะไปมีไฟร้อนในตัวอะไรนักหนา? ชีวิตทุกวันนี้ยังสุขสบายไม่พออีกเหรอ?