ตอนที่ 123 ทั่วทั้งอเมริกายอมก้มหัว กำหนดอภิสิทธิ์ระดับโลก

ตอนที่ 123 ทั่วทั้งอเมริกายอมก้มหัว กำหนดอภิสิทธิ์ระดับโลก

บ่ายสามโมง

โซนทำงานในอาคารหลักของทำเนียบขาว บรรยากาศยังคงเป็นวันทำงานธรรมดาทั่วไป

ทุกคนต่างทำงานไปตามหน้าที่ พอเสร็จงานตรงหน้าก็จิบกาแฟคุยเล่นกันไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้รีบร้อนอะไร สหภาพโซเวียตใกล้จะล่มสลายเต็มที สหรัฐอเมริกากำลังจะได้ครองตำแหน่งเบอร์หนึ่งของโลกอย่างมั่นคง คนในทำเนียบขาวตั้งแต่ระดับบนลงล่างเลยดูผ่อนคลายสบายใจกันไปหมด

อ้อ ก็มีพวกที่ไม่สบายใจอยู่เหมือนกัน ไอ้พวกคนแคระประเทศญี่ปุ่นพวกนั้นน่ารำคาญเป็นบ้า

ก้มหน้ายอมรับการลงทัณฑ์ไปดีๆ ก็สิ้นเรื่อง จะวิ่งโร่วอนขอความเห็นใจจากคนนั้นคนนี้ให้เปลืองแรงทำไม ที่สำคัญคือพวกมันจะไปพึ่งใครได้?

นี่คือเจตจำนงของกลุ่มทุน ไม่ใช่เรื่องที่ไอ้พวกคนแคระพวกนี้จะมาโค้งคำนับหรือก้มกราบขอขมาแล้วเปลี่ยนอะไรได้

บุชผู้พ่อเองก็นั่งเอกเขนกอยู่หน้าโต๊ะเรโซลูต พลางคำนวณว่ารอบนี้ตระกูลตัวเองจะกวาดเงินจากตลาดหุ้นประเทศญี่ปุ่นไปได้เท่าไร แล้วถ้าคว่ำบาตรประเทศญี่ปุ่นไป คะแนนเสียงจะเพิ่มขึ้นมาอีกแค่ไหน ในหัวมีแต่คิดว่าจะกอบโกยรอบนี้ยังไงเพื่อดันคะแนนนิยมของตัวเองให้พุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้น

ทว่าในตอนนั้นเอง ผู้อำนวยการซีไอเอก็เคาะประตูเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาเหลือบมองโต๊ะทำงานแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดตรงประเด็นโดยไม่เสียเวลาอารัมภบทเลยสักนิด

“ท่านประธานาธิบดีครับ เลิกคำนวณเถอะ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ได้โปรดเปิดใช้งานห้องวอร์รูมใต้ดินเดี๋ยวนี้เลยครับ”