ตอนที่ 122 ขึ้นสู่จุดสูงสุด?

ตอนที่ 122 ขึ้นสู่จุดสูงสุด?

ชายชราหวังที่อยู่ไกลถึงสหรัฐอเมริกาได้รับสายโทรศัพท์ทางไกลข้ามน้ำข้ามทะเลจากภรรยาคู่ทุกข์คู่ยาก

พอฟังเสียงหญิงชราร้องห่มร้องไห้ผ่านสาย บ่นพึมพำว่าซิ่วหลานเปลี่ยนไปแล้ว คนเหมือนไม่มีวิญญาณ เขานอกจากจะไม่ใส่ใจเลยสักนิด กลับตะเบ็งเสียงด่าหญิงชรายกใหญ่ทันที

“วิญญาณหายอะไรกันเลอะเทอะ คนไม่ใช่คนเดิมอะไรกัน!”

“หวังซิ่วหลานก็ยังหายใจอยู่ดีๆ ไม่ใช่เหรอไง คนเขาก็ยืนอยู่ครบ แขนขาก็อยู่ครบ พูดได้เดินได้ แกจะมาร้องไห้กระเง้ากระงอดอะไรไร้สาระ!”

“แต่เดิมก็เป็นเพราะนิสัยเอาแต่ใจไม่รู้ความของตัวเองเมื่อตอนนั้น วิ่งไปดัดสันดานทางโน้นตั้งหลายปี ขัดเกลาอารมณ์ให้อยู่กับร่องกับรอยหน่อยมันจะเป็นไรไป หรือว่ายังต้องปล่อยให้เอาแต่ใจอาละวาดไปจนชั่วชีวิต?”

“อย่ามาทำตัวบ้านนอกพล่ามดัดจริตแบบฝรั่งแถวนี้! ในสายตาฉัน คนยังมีชีวิตอยู่ก็คือไม่เปลี่ยน มันจะไปมีเรื่องยุ่งยากจุกจิกอะไรนักหนา! พวกแกน่ะวันๆ สบายเกินไป คิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย หาเรื่องให้ตัวเองไม่สบายใจแท้ๆ!”

พอด่าจบ ชายชราหวังก็วางสายไปด้วยความรำคาญใจทันที

เขาอยู่ที่สหรัฐอเมริกามาตั้งห้าปีเต็ม วันๆ คลุกคลีอยู่กับผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ระดับแนวหน้าและแวดวงหมอ เขาไม่ใช่ไม่เข้าใจว่าบุคลิกภาพที่สองคืออะไร ในใจเขารู้กระจ่างดี เพียงแต่รู้สึกว่ามันไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย