ตอนที่ 124 สหรัฐอเมริกาของผม สุขสันต์ได้ทุกวัน

ตอนที่ 124 สหรัฐอเมริกาของผม สุขสันต์ได้ทุกวัน

นิวยอร์ก

ใต้ความมืดมิดยามราตรี ภายในคฤหาสน์ส่วนตัวบนเกาะลองไอแลนด์คึกคักขึ้นมานานแล้ว งานเลี้ยงอาหารค่ำและงานเลี้ยงค็อกเทลส่วนตัวได้เริ่มจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าตั้งนานแล้ว

ทั้งในและนอกตัวตึกใหญ่ของคฤหาสน์สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ โคมระย้าแสงไฟอบอุ่นเปิดสว่างทั่วทั้งหมด สนามหญ้าและลานชมวิวกลางแจ้งถูกเก็บกวาดจนสะอาดสะอ้านตั้งนานแล้ว

คนรับใช้สูงวัยเดินตัวสั่นงันงก ย่องทีละก้าวเดินไปมาวุ่นวาย จัดวางอาหารรสเลิศและเครื่องดื่มชั้นยอด โต๊ะอาหารแต่ละตัวถูกจัดวางเรียงอย่างเป็นระเบียบตามลำดับ หญิงชราอิตาลีคนหนึ่งสีไวโอลินเสียงแหลมเหมือนผีร้อง ทุกหนทุกแห่งล้วนจัดเตรียมไว้พร้อมสรรพ รอเพียงแขกเหรื่อมาถึงหน้าประตู

หวังซวี่ตงไพล่มือเดินเตร็ดเตร่ไปรอบหนึ่ง พลอยเอ่ยปากเตือนพวกคนแก่อยู่เรื่อยๆ ว่าไม่ต้องจริงจังเกินไปนัก

“ทอมเฒ่า รีบไปพักเถอะน่า ดอกไม้นั่นตัดแต่งยังไงก็เหมือนเดิม ไม่มีใครสนใจหรอก คนพวกนั้นมาเพื่อกินข้าว ไม่ได้มาดูตาจัดดอกไม้”

ทอมเฒ่ายังถือคีมตัดแต่งกิ่งไม้ไว้ในมือ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดกิ่งที่คดทิ้งไปอีกกิ่ง หวังซวี่ตงคร้านจะพูดต่อ จึงหันหลังเดินหนีไป

“เฮเลนเฒ่า กลับไปนอนเถอะ ถ้าเธอหัวใจวายตายกะทันหันฉันยังต้องจ่ายค่าชดเชยให้เธออีกนะ สัญญาจ้างงานที่พวกเธอเซ็นกันไม่มีข้อตกลงเรื่องหัวใจวายตายเสียด้วยสิ ถึงตอนนั้นพวกลูกๆ ของเธอมาโวยวาย ฉันจะฟ้องพวกเขาข้อหากรรโชกทรัพย์”