ตอนที่ 107 น้ำท่วมมาแล้ว

ตอนที่ 107 น้ำท่วมมาแล้ว

พอเข้าเดือนกรกฎาคม ฝนห่าใหญ่ก็กระหน่ำลงมาทั้งวันทั้งคืนไม่หยุด จนในที่สุดเมืองหวยก็จมอยู่ใต้น้ำจนได้

ต่อให้เตรียมรับมือไว้แล้วก็ยังเอาไม่อยู่ คันกั้นน้ำขนาดเล็กกับคันดินของชาวบ้านเริ่มมีน้ำเอ่อล้น เกิดโพรงรั่ว และดินสไลด์พังไปทีละช่วง หลายแห่งถูกซัดจนพังทลายเป็นช่องโหว่ มวลน้ำมหาศาลทะลักผ่านรอยแตกเข้าท่วมหมู่บ้าน ตำบล และไร่นาอย่างบ้าคลั่ง

บ้านเรือนพังถล่มเป็นแถบ พืชผลทางการเกษตรจมอยู่ใต้น้ำจนมิด มองออกไปเห็นแต่น้ำเวิ้งว้างขาวโพลน ถนนหายไป สะพานหายไป แต่ละหมู่บ้านเหลือเพียงหลังคาโผล่พ้นผิวน้ำให้เห็นเท่านั้น

บนคันกั้นน้ำเต็มไปด้วยผู้คน ทั้งทหาร เจ้าหน้าที่รัฐ และชาวบ้าน ต่างช่วยกันแบกกระสอบทราย อุดโพรงน้ำรั่ว เดินตรวจตราตามแนวคันดินเพื่อดูจุดเสี่ยงอันตราย ไม่มีใครกล้าหยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว หลายต่อหลายครั้งที่คันกั้นน้ำเกือบจะพัง คลื่นน้ำซัดกระแทกขึ้นมาถึงยอดคันดิน คนยืนอยู่ด้านบนยังแทบจะทรงตัวไม่อยู่ ต้องอาศัยทั้งร่างกายของมนุษย์และกระสอบทรายช่วยกันตรึงรอยแตกเอาไว้สุดชีวิต

ถนนหนทางกลายสภาพเป็นลำคลอง ระดับน้ำท่วมขังสูงเกินครึ่งล้อรถ บริเวณที่ลุ่มต่ำแม้แต่รถเมล์ก็ยังจมน้ำจนเครื่องดับ เสาไฟฟ้าเอียงกะเท่เร่ปักอยู่กลางน้ำ ไฟถนนดับสนิทไปตั้งนานแล้ว ย่านชุมชนถูกตัดน้ำตัดไฟ บางคนถึงกับต้องพายเรือไม้ออกมาข้างนอกกันแล้ว