ตอนที่ 106 หวังฉี่ไฉเป็นสหายที่ดี

ตอนที่ 106 หวังฉี่ไฉเป็นสหายที่ดี

หวังซวี่ตงมองภาพตรงหน้าแล้วยิ่งรู้สึกว่าปู่กับระบบนี่ช่างเข้ากันได้ดีจริงๆ ฝ่ายหนึ่งถูกผีเข้าสิงแต่ดันบอกว่าเป็นวิทยาศาสตร์ อีกฝ่ายก็เอาแต่ปลุกศรัทธา พอสองคนนี้มารวมกันมันไม่ได้ออกมาเป็นหนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสองธรรมดาๆ เสียแล้ว

โดยเฉพาะเรื่องศรัทธา ชาติก่อนพอถึงยุคที่ “ทุกอย่างมองแต่เงิน ทำทุกทางเพื่อผลกำไร” ผู้คนมากมายก็ไม่เหลือศรัทธาอีก ยิ่งผ่านไปคนก็ยิ่งไร้ศรัทธากันมากขึ้น พวกเขาไม่เข้าใจว่าศรัทธามันมีประโยชน์อะไร มองว่าเป็นแค่ซากเดนความคิดคร่ำครึของคนรุ่นเก่า เป็นของล้าสมัยที่ไร้ประโยชน์

แต่มีเพียงคนที่เคยผ่านร้อนผ่านหนาวและเห็นใจคนแตกสลายมาแล้วเท่านั้นถึงจะเข้าใจ ว่าศรัทธาคือรากเหง้าที่สลักลึกอยู่ในสายเลือด เป็นกระดูกสันหลังที่คอยค้ำยันไว้ในยามสิ้นหวัง และเป็นตะเกียงดวงเดียวที่ไม่เคยดับในค่ำคืนอันมืดมิด

มันคือคุณธรรมและเส้นแบ่งศีลธรรมที่คนรุ่นก่อนยอมอดมื้อกินมื้อแต่ไม่ยอมละทิ้ง คือความมุ่งมั่นแน่วแน่ที่ทำให้คนนับไม่ถ้วนพร้อมใจกันก้าวออกมาปกป้องบ้านเมืองในยามวิกฤต และเป็นพลังใจที่ทำให้ผู้คนยึดมั่นในเนื้อแท้ของตัวเอง ไม่ปล่อยให้ความโลภครอบงำในชีวิตประจำวันอันแสนธรรมดา

คนที่มีศรัทธา ต่อให้อยู่ในโคลนตมก็ยังเงยหน้ามองเห็นแสงดาว ต่อให้เหลือตัวคนเดียวก็ยังมีความกล้าหาญพอที่จะต่อกรกับคนนับหมื่น