ตอนที่ 108 แม่หนูผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะครั้งแรก

ตอนที่ 108 แม่หนูผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะครั้งแรก

ซูชิงเยี่ยนปากบอกว่าชินกับกลิ่นนี้แล้ว แต่เอาเข้าจริงใครจะไปชินได้ เธอสวมหน้ากากอนามัยซ้อนกันสองชั้น พยายามหายใจให้ช้าลง ใบหน้าขาวซีดแต่ก็ไม่มีอาการคลื่นไส้ขย้อนออกมา

ตลอดการผ่าตัดก็มีแต่ขุดกับควักอยู่อย่างนั้น เธอใช้เครื่องดูดของเหลวที่คั่งอยู่ออกไป แล้วค่อยๆ เลาะพังผืดที่ยึดติดกันออก จนเจอตำแหน่งที่ลำไส้อุดตัน จากนั้นก็ใช้คีมจับผนังลำไส้ไว้ กรีดเปิดแผลเล็กๆ แล้วควักอุจจาระที่อุดตันออกมาทีละก้อน กลิ่นเหม็นเน่าของอุจจาระพวยพุ่งออกมาจากรอยกรีด เธอจึงกลั้นหายใจแล้วก้มหน้าก้มตาควักต่อ

คนที่เป็นผู้ช่วยมือหนึ่งให้เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญจากประเทศญี่ปุ่น เขาเหลือบมองซูชิงเยี่ยนแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า ในแววตามีความชื่นชม ไม่ใช่เพราะเธอฝีมือดีเลิศอะไร แต่เป็นเพราะตั้งแต่ต้นจนจบเธอไม่ขมวดคิ้วเลยสักนิด ไม่เบือนหน้าหนี และไม่อ้วกแห้งสักแอะ แม้มันจะน่าสะอิดสะเอียนมากก็ตาม อืม แต่สำหรับเขานี่ไม่นับว่าน่าสะอิดสะเอียนหรอก

ซูชิงเยี่ยนควักจนเกลี้ยง ล้างทำความสะอาดแผลอย่างหมดจด เคสผ่าตัดลำไส้อุดตันเคสนี้ เธอทำได้เนี้ยบและเด็ดขาดเสียยิ่งกว่าในวิดีโอตำราเรียน สิ่งเดียวที่เขาตอบสนองได้ก็มีเพียงการพยักหน้ารับอย่างเงียบๆ นั้น

การผ่าตัดกินเวลาไปชั่วโมงกว่า หวังซวี่ตงก็ยืนรออยู่ข้างรถผ่าตัดชั่วโมงกว่าเหมือนกัน ส่วนจางอิงไม่ยอมแจกของบรรเทาทุกข์แล้ว ประชาชนผู้ประสบภัยจะสำคัญกว่าลูกสาวตัวเองได้ยังไงกัน