เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 96 เรื่องราวเหล่านั้นในโซเวียต
บ้านสี่ประสาน
ข้างโทรศัพท์ คนบ้านหวังมีสีหน้าแปลกพิลึก เมื่อกี้ที่คุยสายกันพวกเขาได้ยินหมดแล้ว ชายชราบ้านตัวเองโดนลูกเขยดื้อแพ่งใส่ โดนด่ายับไปชุดใหญ่ โดนสั่งสอนไปยกหนึ่ง
สำหรับบ้านหวังแล้วนี่คือเรื่องใหญ่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินที่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก จดลงในพงศาวดารบ้านหวังได้เลย
พอหันไปมองชายชราที่นั่งอยู่ตรงนั้น หน้าเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด มือที่ถือถ้วยชาสั่นน้อยๆ ท่าทางอยากระเบิดอารมณ์แต่ระเบิดไม่ออก พวกลูกชายหนึ่ง สอง สาม และสี่ อยากหัวเราะก็ไม่กล้า กลั้นกันจนแทบไม่ไหวแล้ว
ขณะเดียวกันพวกเขาก็ตระหนกตกใจด้วย
นี่ยังเป็นหวังซิ่วหลานคนเดิมอยู่อีกเหรอ ถึงพูดจาแบบนี้ออกมาได้ อะไรนะ “สันดานนักเลงกระฎุมพีน้อย” อะไรนะ “พฤติกรรมเผด็จการแบบผู้นำครอบครัวศักดินา” อะไรนะ “ขอให้องค์กรเชื่อมั่นในความตระหนักรู้ของฉัน”
ถ้อยคำพวกนี้หลุดออกมาจากปากหวังซิ่วหลาน ฟังยังไงก็รู้สึกเหลือเชื่อไปหมด
แต่พวกเขาก็ไม่คิดว่าเป็นเรื่องโกหก เพราะเหยียนเว่ยตงไม่มีเหตุผลจะต้องพูดปดเรื่องแบบนี้
โดยเฉพาะหวังคนที่สี่ เขาเคยเห็นคนที่ถูกดัดนิสัยจนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนมาแล้ว