ตอนที่ 95 ผลลัพธ์จากการดัดสันดานของหวังซิ่วหลาน

ตอนที่ 95 ผลลัพธ์จากการดัดสันดานของหวังซิ่วหลาน

ในป่าลึกทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีโรงงานเครื่องจักรแห่งหนึ่ง ไม่มีชื่อเรียกเป็นทางการ มีเพียงรหัสลับ เป็นหน่วยงานกึ่งทหารกึ่งพลเรือน เวลาคนในโรงงานต้องเดินทางออกไปข้างนอก หนังสือแนะนำตัวจากต้นสังกัดจะลงชื่อหน่วยงานว่าเป็นลานป่าไม้ทั้งหมด

ที่นี่มีพนักงานกว่าหนึ่งหมื่นคน พอนับรวมครอบครัวด้วยก็มีหลายหมื่นคน ทั้งเขตโรงงานจึงเหมือนสังคมขนาดย่อมที่มีทุกอย่างครบครัน มีทั้งสถานีตำรวจท้องที่และศาล แม้แต่วิทยาลัยเทคนิคกับมหาวิทยาลัยพนักงานก็ยังมี พวกเขาไม่ติดต่อกับโลกภายนอก ใช้ชีวิตเป็นระบบของตัวเอง เกิด แก่ เจ็บ ตาย ล้วนอยู่ในหุบเขาแห่งนี้

เวลาสี่ทุ่มกว่า เหยียนเว่ยตง เจ้าหน้าที่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยระดับหัวหน้าหน่วยย่อย ได้รับโทรศัพท์จากพ่อตาที่ไม่เคยพบหน้าค่าตากันมาก่อน เขาก็ตอบ “ครับๆ เอ่อๆ ใช่ครับ ถูกครับ” อยู่ตั้งนานสองนาน

พอวางสาย เขาก็ส่ายหน้า พ่อตาคนนี้ ห้าปีเต็มไม่เคยโทรหาลูกสาวสักสาย ตอนนั้นคุณอยู่สหรัฐอเมริกา ผมพอเข้าใจได้ว่ามันคงไม่สะดวกจริงๆ

แต่พอกลับมาถึง คุณกลับจะใช้ให้เมียผมไปด่าคนอื่น แถมยังจะให้เงินอีก นี่มันไม่ใช่กำลังหาเรื่องเดือดร้อนให้เธอหรอกหรือ คุณเห็นเมียผม เห็นคนตระกูลเหยียนของผมเป็นตัวอะไรกัน

เห็นเป็นเครื่องมือของบ้านหวังคุณหรือไง เห็นเป็นหมาดุประจำบ้านหวัง คิดจะให้ไปกัดใครก็สั่งงั้นสิ คุณมีเงินแล้วมันวิเศษนักหรือไง