เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 72 ท่าทีของคนในประเทศ
ประสบการณ์ที่ได้ไปสหรัฐอเมริกาครั้งแรกพอกลับมาแล้ว พวกเจ้าหน้าที่ไปรายงานผู้นำอย่างไร ซูชิงเยี่ยนไม่รู้เรื่องด้วยเลย แต่เอาเป็นว่านับจากนั้นเป็นต้นมา ถ้าเธออยากไปเมื่อไหร่ก็ไปได้ตลอดเวลา มีแต่ไฟเขียวผ่านตลอด ไม่มีใครขวางอีกเลย
เธอรู้ดีว่าข้างบนหมายความว่าอย่างไร อยากให้เธอไปหลอกล่อพาน้องชายกลับมานั่นเอง
แต่ซูชิงเยี่ยนรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้แล้ว ต่อไปน้องชายจะกลับมาแค่เพื่อลงทุนในประเทศเท่านั้น เรื่องที่จะไม่เปลี่ยนสัญชาตินั้นไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว
เขาได้กรีนการ์ดตั้งนานแล้ว เรื่องโอนสัญชาติก็กลายเป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว ทางสหรัฐอเมริกาไม่มีทางปล่อยให้มหาเศรษฐีเบอร์ใหญ่ขนาดนี้คิดจะไปก็ไปได้ตามใจชอบ ทำเนียบขาว เพนตากอน สภาความมั่นคงแห่งชาติ ซีไอเอ เอฟบีไอ สรรพากร กลต. หรือคณะกรรมาธิการกำกับการซื้อขายสัญญาล่วงหน้า ไม่มีหน่วยงานไหนยอมปล่อยมือแน่
ผลประโยชน์ของเขาในสหรัฐอเมริกานั้นเกี่ยวพันกันอีรุงตุงนัง โยงใยไปถึงบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์หลายสิบหรืออาจจะหลักร้อยแห่ง ทรัพย์สินมากมายนับไม่ถ้วน ข้าวหม้อใหญ่ของพนักงานเป็นหมื่นเป็นแสนคน รวมไปถึงกระเป๋าเงินของพวกนักการเมืองอีกนับไม่ถ้วน
ถ้าเขาจะไป ไม่ใช่แค่คนคนเดียวเดินจากไป แต่ห่วงโซ่ผลประโยชน์ทั้งหมดจะต้องพังทลายลง รัฐบาลสหรัฐอเมริกาไม่ยอมแน่ วอลล์สตรีทไม่ยอมแน่ พวกสมาชิกสภาและกลุ่มล็อบบี้ยิสต์ที่หากินกับเงินของเขาก็ยิ่งไม่มีทางยอม
ถ้าคิดจะไปจริง ๆ อาจจะเอาชีวิตไม่รอดได้ทุกเมื่อ