เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 63 ฝันสลาย ถึงเวลาออกเดินทาง
พอได้ยินเรื่องนี้ หวังซวี่ตงก็ตกใจมากจริงๆ ไม่สนใจแล้วว่ากี่โมงกี่ยาม เขารีบสวมรองเท้าแล้ววิ่งออกไปตามแม่ของลูกกับแม่หนูเข้ามา ถานหย่าไม่ได้มาด้วย เพราะไม่สะดวกจะฟังเรื่องแบบนี้ เดี๋ยวจางอิงค่อยเล่าให้เธอฟังทีหลังอยู่ดี
ห้องของหวังซวี่ตงเป็นห้องเตียงคู่มาตรฐาน แม่หนูนั่งอยู่บนเตียงจับมือกับเขาพลางพิงหัวเตียงด้วยกัน จางอิงนั่งอยู่ตรงปลายเตียงลูกชาย ทุกคนต่างรอให้ตาเฒ่าหวังที่นั่งอยู่อีกเตียงเปิดปากพูด
ตาเฒ่าหวังนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังเรียบเรียงคำพูด และเหมือนกำลังคิดว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจออกมา เสียงค่อนข้างอู้อี้ “เมื่อวานพ่อโทรหาทางฝั่งดอง เรื่องที่เมื่อก่อนไม่กล้าพูด คราวนี้เขาพูดออกมาหมดแล้ว”
เขาเล่าพฤติกรรมของหวังซิ่วหลานตอนอยู่ที่บ้านนั้นอย่างละเอียด แล้วพูดต่อ
“เธอยังคอยหาเรื่องทะเลาะกับแม่ผัวอยู่เรื่อย บางทีก็ด่าคำหยาบคาย แม่ผัวโกรธจนนอนไม่หลับทั้งคืน พี่กัวเหว่ยอยู่ตรงกลางก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ถูกตำหนิจากทั้งสองฝ่าย”
“เขาทนเธอมาตั้งหลายปี ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าลูก ป่านนี้คงหย่าไปนานแล้ว ครั้งนี้พี่กัวเหว่ยเป็นคนขอหย่า หวังซิ่วหลานบอกว่าตอนนี้บ้านเดิมมีเงินแล้ว จะกลับมาเอาเงินที่บ้าน แล้วยังจะมาแบ่งเงินของแกด้วยนะซวี่ตง”