ตอนที่ 36 การจากลากันครั้งแรก

ตอนที่ 36 การจากลากันครั้งแรก

ตลอดทางหลังจากนั้น ในรถไม่มีใครพูดอะไรเลย

ท่านเบอร์หนึ่งเมืองหวยพิงพนักเก้าอี้ ตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ในหัววนเวียนคิดอยู่แต่เรื่องเดิมเรื่องเดียว ว่าก่อนตัวเองจะย้ายไป ต้องผลักดันโครงการนี้ให้เป็นรูปเป็นร่างให้ได้

ถ้าทำสำเร็จ ตอนย้ายไปเขาถึงจะยืดอกได้อย่างเต็มภาคภูมิ ทางมณฑลก็จะมองเขาด้วยสายตาที่ต่างออกไป จะให้ไปคุมฝ่ายอุตสาหกรรม คุมการค้าต่างประเทศ หรือคุมฝ่ายวิทยาศาสตร์การศึกษาวัฒนธรรมและสาธารณสุข ก็จัดสรรตำแหน่งให้ได้ทั้งนั้น

ถึงเวลานั้น เขาจะต้องสร้างสภาพแวดล้อมทั้งเรื่องการเรียนและความเป็นอยู่ที่ดีกว่านี้ให้เด็กทั้งสองคนอย่างแน่นอน

ฝ่ายเบอร์สองที่นั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับก็กำลังคิดเรื่องต่างๆ อยู่เหมือนกัน

เขาคิดทบทวนว่า พอก้าวขึ้นเป็นผู้นำเบอร์หนึ่งแทนคนที่ย้ายไปแล้ว ตัวเขาเองจะมองไปถึงอนาคตที่ไกลกว่านี้ได้บ้างหรือเปล่า

ถ้าว่างๆ ก็แวะไปนั่งเล่นที่บ้านตระกูลหวัง ไปคุยเล่นกับหวังซวี่ตงดู ใครจะรู้ล่ะว่าเด็กคนนี้เกิดปิ๊งไอเดียอะไรขึ้นมาเมื่อไหร่ อาจจะคิดวิธีหาเงินตราต่างประเทศเจ๋งๆ ออกมาได้อีก

ขนาดกระเป๋าเดินทางแบบมีล้อลากใบเดียวยังช่วยให้เมืองหวยส่งออกหาเงินตราต่างประเทศได้ ใครจะรู้ว่าต่อไปจะสร้างปาฏิหาริย์อะไรขึ้นมาได้อีก

จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าเฒ่าหม่าเคยเปรยๆ ไว้ ว่าทางบ้านตระกูลหวังอยากจะเช่าหน้าร้านในตลาดค้าส่งสักสองสามห้อง