ตอนที่ 34 ทฤษฎีรวยไปด้วยกันของซูชิงเยี่ยน

ตอนที่ 34 ทฤษฎีรวยไปด้วยกันของซูชิงเยี่ยน

สิบนาทีต่อมา บนพื้นมีคนนอนเกลื่อนอยู่ห้าคน

ท่านปรมาจารย์ สองพ่อลูกคู่นั้น แล้วก็นายหน้าอีกสองคนที่เห็นท่าไม่ดีคิดจะชิ่งหนีแต่หนีไม่พ้น ทั้งหมดนอนระเกะระกะอยู่ริมถนน เสียงร้องโอดครวญดังระงมไม่ขาดสาย ทำเอาคนที่มุงดูอยู่บนถนนต่างพากันถอยกรูดไปหลายก้าวด้วยความตกใจ

ท่านปรมาจารย์เจ็บหนักที่สุด

นิ้วโป้งมือทั้งสองข้างถูกฟันขาดสะบั้นอย่างหมดจด หล่นกองอยู่บนพื้น เลือดเปรอะเปื้อนไปหมด คนแถวนั้นไม่มีใครกล้ามองตรงๆ เลย

นิ้วโป้งเท้าทั้งสองข้างก็หายไปด้วย รอยตัดเรียบกริบ เห็นปุ๊บก็รู้ว่าลงมีดทีเดียวขาด

เขานอนหงายอยู่ตรงนั้น ชูแขนทั้งสองข้างและขาทั้งสองข้างขึ้น ช่างเหมือนตะพาบหงายท้องไม่มีผิด ร้องจนคอแหบคอแห้ง พร่ำร้องไปมาอยู่แค่คำเดียวว่า “ช่วยด้วย”

ผู้ชายวัยสามสิบกว่าคนนั้นก็เจ็บไม่เบา แขนสองข้างบิดเบี้ยวผิดรูป นอนบิดตัวไปมาบนพื้นเหมือนงู คลุกฝุ่นจนเปรอะไปทั้งตัว ปากส่งเสียงครางอือๆ อาๆ ออกมาเป็นประโยคไม่เป็นคำ

ส่วนเด็กหนุ่มวัยสิบกว่าขวบไม่ได้บาดเจ็บสาหัสอะไร แค่ดูสภาพน่าเวทนาไปหน่อย หน้าตาเขียวช้ำเป็นจ้ำๆ บวมเป่งจนเหมือนหัวหมู ตาหยีจนเหลือเป็นเส้นขีดสองเส้น มุมปากฉีกเป็นแผล เลือดไหลเปรอะเต็มหน้า

เขานอนคว่ำอยู่บนพื้น ไม่ร้องไห้และไม่ตะโกนโวยวาย ได้แต่กระตุกสั่นเป็นพักๆ ฟันหลายซี่ร่วงออกมาจากปาก กลิ้งอยู่บนพื้น เป็นคราบสีเหลืองๆ ใครเห็นเข้าก็ขนลุกซู่