กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 30 ซูชิงเยี่ยน: เปิดกะโหลกน้องชาย ดูหน่อยสิว่าสมองเป็นยังไง
ปลายสายฝั่งโน้น เลขาหลี่ส่ายหัวพลางยิ้มเจื่อน ตาเฒ่าหวังคนนี้นี่น่าขันจริง ยังจะมาเล่นไม้นี้กับเขาอีก
พอลองคิดดูดีๆ เรื่องหนังสือน่ะไม่ยาก แต่คอมพิวเตอร์นี่สิ จัดการยากจริงๆ เพราะเป็นของควบคุมพิเศษ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงของนำเข้าเลย
ต่อให้ทางมณฑลจะมีโควตาเงินตราต่างประเทศ การจะซื้อคอมพิวเตอร์นำเข้าก็ต้องทำเรื่องเสนอขออนุมัติจากคณะกรรมการวางแผนแห่งชาติ กระทรวงเศรษฐกิจและการค้าต่างประเทศ และกระทรวงอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ได้หนังสืออนุมัติมาถึงจะซื้อได้
แถมเหตุผลยังต้องสมน้ำสมเนื้อ ถ้าทำรายงานเสนอขึ้นไปว่าขอคอมพิวเตอร์ให้หวังซวี่ตงสักเครื่อง โดนตีกลับชัวร์ๆ
พวกคุณทั้งมณฑลล้อกันเล่นอยู่หรือไง
เลขาหลี่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ นวดขมับเบาๆ เรื่องนี้เขาจัดการเองไม่ได้ ทำได้แค่รอหัวหน้ากลับมา แล้วค่อยดูว่าจะไปเจียดมาจากที่ไหนได้บ้าง
ผ่านไปครู่หนึ่ง หัวหน้าใหญ่สายย่อยก็พาหัวหน้าเมืองหวยกลับมา พอทั้งสองก้าวเข้าประตู เลขาหลี่ก็รีบเข้าไปต้อนรับ แล้วรายงานเรื่องเมื่อกี้ให้ฟังทันที
พอได้ยินว่าอยากได้คอมพิวเตอร์ หัวหน้าใหญ่สายย่อยกลับไม่ได้ว่าอะไร เอนตัวพิงโซฟาแล้วโบกมือ “กะอีแค่คอมพิวเตอร์เครื่องเดียว เรื่องนี้จัดการง่าย”