ตอนที่ 31 การตัดสินใจของหวังคนที่สี่

ตอนที่ 31 การตัดสินใจของหวังคนที่สี่

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา หวังซวี่ตงก็เปิดโหมดตั้งหน้าตั้งตาเรียนอย่างบ้าคลั่ง

ตอนกลางวันนอกจากกินข้าวกับเข้าห้องน้ำ เขาก็แทบไม่ออกมาจากห้องเลย กองหนังสือที่วางเรียงอยู่ทางซ้ายของโต๊ะ พออ่านจบเล่มหนึ่งก็ย้ายไปไว้ทางขวา อ่านไล่ไปทีละเล่ม

ภาษาเบสิก ภาษาซี คู่มือดอส ตำราแอสเซมบลี โครงสร้างข้อมูล หลักการไมโครคอมพิวเตอร์ เขาอ่านสลับวนไปเรื่อยๆ เล่มไหนติดขัดก็เปลี่ยนไปอ่านอีกเล่ม พอเปลี่ยนเสร็จค่อยวนกลับมาดูใหม่ เสียงเปิดหน้ากระดาษดังพรึ่บพรั่บ จดโน้ตหน้าแล้วหน้าเล่า กระดาษร่างมีแต่โค้ดเป็นท่อนๆ กับผังอัลกอริทึมเต็มไปหมด

มีแค่ตอนเย็นที่ไปชั้นเรียนพิเศษเท่านั้นถึงจะได้พักสมองบ้าง

พออธิบายโจทย์ให้พวกเด็กวัยรุ่นฟังเสร็จ กลับมาถึงบ้าน จางอิงก็ยกมื้อดึกร้อนๆ ออกมาให้ เขากินไปสองสามคำ แล้วก็กลับไปนั่งหน้าโต๊ะหนังสือ เปิดทบทวนจุดที่ตอนกลางวันยังไม่เข้าใจให้ถ่องแท้ อุดช่องโหว่ความรู้ของตัวเองต่อ

ไฟในห้องสว่างจนถึงดึกดื่น ย่าลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำกลางดึก เห็นแสงไฟลอดออกมาจากห้องก็บ่นด้วยความสงสารและเป็นห่วง แต่ก็ไม่กล้าเคาะประตูเร่งให้เขานอน

ยิ่งเรียนไป เขาก็ยิ่งนึกขอบคุณเจิ้งหยวน อาจารย์ที่พาเขาเข้าสู่วงการนี้ในชาติก่อน

ถ้าตอนนั้นอาจารย์เจิ้งไม่เคี่ยวเข็ญให้เขาเขียนโปรแกรม บังคับให้เขาลุยไปทีละวิชาตั้งแต่ภาษาซีไปจนถึงโครงสร้างข้อมูล จากระบบปฏิบัติการไปจนถึงหลักการคอมไพเลอร์ มีหรือที่เขาจะมีพื้นฐานแน่นขนาดนี้ในตอนนี้