ตอนที่ 14 หนึ่งปีผ่านไป

ตอนที่ 14 หนึ่งปีผ่านไป

เวลาเป็นสิ่งที่คว้าไว้ไม่อยู่จริงๆ พริบตาเดียวก็ผ่านไปหนึ่งปี จนเข้าสู่เดือนสิงหาคม ปี 83

ในช่วงหนึ่งปีนี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย

อย่างแรกเลย วันรุ่งขึ้นหลังจากที่พวกเขาเจอกับเหตุการณ์นั้น เบอร์หนึ่งกับเบอร์สองของเมืองก็พาเบอร์สาม เบอร์สี่ เบอร์ห้า เบอร์หก เบอร์เจ็ด รวมไปถึงหัวหน้าหน่วยงานต่างๆ มาเยี่ยมกันหมด

วันนั้นประตูห้องพักผู้ป่วยถูกผลักเปิดเบาๆ พยาบาลเดินเข้ามาก่อน ช่วยจัดผ้าปูเตียงและตบหมอนให้เข้าที่ จากนั้นชายวัยกลางคนสวมชุดจงซานก็เดินเข้ามา ด้านหลังมีคนเดินตามมาเป็นพรวน ทุกคนลงฝีเท้าเบามาก ราวกับกลัวจะรบกวนหวังซวี่ตง

ผู้นำเบอร์หนึ่งของเมืองเดินมาข้างเตียง ก้มตัวลงแล้วกุมมือของหวังซวี่ตงไว้

“สหายตัวน้อย ลำบากเธอแล้วนะ”

คำเรียกนี้... หวังซวี่ตงอึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่รู้จะพูดยังไงดี ซูชิงเยี่ยนที่อยู่ข้างๆ กะพริบตาปริบๆ มือเล็กๆ กำชายผ้าห่มไว้แน่น ไม่ค่อยกล้าเอ่ยปากเช่นกัน

ผู้นำเบอร์หนึ่งหันไปหาจางอิงกับหวังเจี้ยนกั๋ว จับมือทั้งสองคนไว้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“พวกคุณเลี้ยงลูกได้ดีจริงๆ เมืองชิงเจียงของเรามีเด็กอัจฉริยะแบบนี้ ถือเป็นเกียรติของทั้งเมืองชิงเจียง เรื่องที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ ทางเมืองให้ความสำคัญอย่างที่สุด และจะต้องตรวจสอบรวมถึงจัดการอย่างเด็ดขาด เพื่อให้ความเป็นธรรมแก่พวกคุณแน่นอน”