กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 13 โดนปล้นครั้งแรกในรอบสองชาติ
เพราะเมื่อคืนหวังเจี้ยนกั๋วดื่มจนเมาแอ๋ ความคิดที่หวังซวี่ตงอยากจะเปิดประชุมครอบครัว ก็เลยพลอยลอยหายไปกับขวดเหล้าด้วย
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งจะสาง จางอิงก็ลากเด็กทั้งสองคนลุกขึ้นมาจากที่นอน
เหตุผลฟังดูเข้าท่ามาก เธอกับหวังเจี้ยนกั๋วไม่รู้ทางไปโรงเรียนมัธยมหวยจง จึงต้องรีบออกเดินทางแต่เช้า จะได้เดินไปถามทางคนอื่นไปได้
หวังซวี่ตงฝืนลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก เปลือกตาหนักอึ้งราวกับโดนทากาวติดไว้ ใจจริงเขาอยากจะบอกว่า “แม่ ให้ผมนอนต่ออีกหน่อยเถอะ ทางไปโรงเรียนมัธยมหวยจงน่ะผมหลับตาเดินยังไปถูกเลย” แต่พอคำพูดมาถึงริมฝีปากก็กลืนกลับลงไป
พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ จางอิงไม่มีทางฟังอยู่แล้ว
ซูชิงเยี่ยนยิ่งเด็ดกว่านั้น เธอยังไม่ทันลืมตาด้วยซ้ำ แค่ยื่นสองนิ้วออกมาโบกไปมานอกผ้าห่ม
“แม่ หนูขอนอนต่ออีกสองนาทีนะคะ...แค่สองนาทีเอง...”
จางอิงตอบรับอย่างอารมณ์ดีทันที “ได้สิ”
พูดจบก็เดินออกไปบิดผ้าขนหนูเปียกมาสองผืน เย็นเฉียบจนสะท้าน พอกลับเข้ามาก็โปะลงบนหน้าเด็กทั้งสองแล้วเช็ดถูยกใหญ่ มือไม้คล่องแคล่วว่องไวสุดๆ อย่างกับกำลังเช็ดโต๊ะไม่มีผิด