กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 8 ซูชิงเยี่ยน: หนูจะเรียนภาษาต่างประเทศ
พอเดินทางมาได้ครึ่งทาง ลูกสาวสองคนของลุงลูกพี่ลูกน้องฝั่งหวังเจี้ยนกั๋วก็ขึ้นรถไฟมา
คนโตอายุสิบหก คนเล็กอายุสิบสี่
เด็กสาวสองคนนี้หน้าตาดีทีเดียว คิ้วตาดูหมดจด พอยิ้มก็มีลักยิ้ม นิสัยก็น่ารัก พอก้าวขึ้นรถก็รีบยัดสัมภาระเข้าที่ แล้ววิ่งกระดิกหางดุ๊กดิ๊กมาที่ตู้นอนเพื่อหาจางอิงกับหวังเจี้ยนกั๋วทันที
“ลุงใหญ่! ป้าสะใภ้ใหญ่!”
“อ้าว ต้าอา เอ้อร์อา รีบมานี่เร็ว!” จางอิงเห็นพวกเธอปุ๊บ หน้างี้บานเป็นกระด้ง
หวังซวี่ตงมองดูพวกเธอแล้วในใจก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา
ชาติก่อนพี่สาวสองคนนี้ชอบพาเขาไปวิ่งเล่น มีอะไรอร่อยๆ ก็ไม่เคยลืมเขา
ต่อมาพอพวกเธอแต่งงานไป ก็ทุ่มเทเวลาให้ครอบครัวตัวเองหมด การติดต่อเลยค่อยๆ ห่างหายไป
แต่ถึงอย่างนั้นพอถึงเทศกาลปีใหม่ทีไร ก็ยังหิ้วของมาเยี่ยมบ้านพวกเขาทุกครั้ง และเป็นคนเดียวในตระกูลหวังที่ยังหิ้วของมาเหยียบบ้านพวกเขาด้วยซ้ำ