กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 7 ระบบฟื้นคืนชีพ สั่งเสียเรื่องข้างหลัง
ไฟในตู้รถไฟยุคนี้เป็นสีส้มสลัว บนหลอดไฟมีฝุ่นจับอยู่ชั้นหนึ่ง ในม่านแสงมีไอความร้อนจากควันถ่านหินผสมกลิ่นเหงื่อลอยอบอวล
ในตู้ที่นั่งแข็งมีเก้าอี้เรียงชิดติดกัน เบาะหนังสีเขียวเข้มถูกนั่งจนขึ้นเงา บางจุดขาดเป็นรอยแหว่ง เผยให้เห็นฟองน้ำสีเหลืองข้างใน
ตู้นอนแข็งกับฝั่งที่นั่งแข็งเหมือนอยู่กันคนละโลก ฝั่งนี้แสงไฟไม่แยงตา คนก็น้อยกว่าเยอะ ทางเดินนานๆ จะมีคนเดินผ่านสักที เสียงฝีเท้าเบากริบ
อากาศไม่มีกลิ่นควันถ่านหินกับกลิ่นเหม็นเหงื่อ แต่มีกลิ่นอับของที่นอนที่เก็บไว้นานๆ เพิ่มเข้ามาแทน
ปู่หวังซื้อตั๋วเตียงล่างให้ลูกชายคนโตกับลูกสะใภ้ทั้งคู่ ส่วนหวังซวี่ตงกับซูชิงเยี่ยนไม่ต้องซื้อตั๋ว
พอพ้นช่วงตื่นตาตื่นใจไปแล้ว ซูชิงเยี่ยนก็นั่งอยู่บนเตียงอย่างเรียบร้อย พลางเอามือแตะผ้าห่มดู
ผ้าห่มเป็นสีน้ำเงินเข้ม ขอบมุมสีซีดไปบ้าง แต่พับไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เธอเอามือกดดูเบาๆ ก็นุ่มดี แถมยังมีกลิ่นที่บอกไม่ถูกติดอยู่