ตอนที่ 6 ฮวงซุ้ยบรรพบุรุษตระกูลหวังฝังไม่ดีเอาเสียเลย

ตอนที่ 6 ฮวงซุ้ยบรรพบุรุษตระกูลหวังฝังไม่ดีเอาเสียเลย

วันที่ 12 เมษายน ปี 82 นี่เป็นวันสุดท้ายที่หวังซวี่ตงกับซูชิงเยี่ยนจะได้อยู่ในเมืองเล็ก ๆ อย่างเมืองกานเหอ ตีสี่พรุ่งนี้เช้ามืดพวกเขาก็ต้องไปรอขึ้นรถไฟที่สถานีแล้ว

ตั๋วรถไฟนั้นชายชราหวังไปวานคนของการรถไฟช่วยซื้อให้ เป็นตู้นอนสองใบ ในหนังสือแนะนำตัวจากต้นสังกัดเขียนไว้ว่าหวังเจี้ยนกั๋วกับจางอิงเดินทางไปราชการ แต่จริง ๆ แล้วใครเห็นก็รู้กันทั้งนั้น

ยุคนี้ต้องเป็นเจ้าหน้าที่ระดับหัวหน้ากองขึ้นไปถึงจะได้นอนตู้นอนแข็ง ถ้าไม่พึ่งเส้นสายอย่าหวังจะได้นั่งเลย

ตั๋วตู้นอนสองใบนี้สุดท้ายก็ตกเป็นของหวังซวี่ตงกับซูชิงเยี่ยนได้นอน

หน้าตาอย่างอาสามกับอาเล็กมีสิทธิ์เลือกที่ไหน ได้ตั๋วที่นั่งแข็ง จะนั่งก็ช่าง ไม่นั่งก็ช่าง

อาสามไม่กล้าบ่นอะไร ซื้อแบบไหนมาก็ยอมนั่งแบบนั้น ส่วนอาเล็กแอบด่าในใจว่าตาแก่นี่ขี้เหนียวจริง ๆ ไม่ซื้อตู้นอนให้ มีหวังเหนื่อยจนร่างแหลกแน่

การเดินทางจากเมืองกานเหอไปเมืองหวย ต้องนั่งรถไฟจากที่นี่ไปเมืองฮาร์บินก่อน จากนั้นนั่งจากฮาร์บินต่อไปเมืองสวีโจว แล้วค่อยต่อรถบัสคันใหญ่ตรงไปถึงเมืองหวย

แถมยังเป็นรถหวานเย็นทั้งนั้น จอดมันทุกสถานี ไปถึงเมืองหวยน่องคงบวมเป่งพอดี

ชายชราหวังไม่ได้เก่งกาจถึงขั้นซื้อตั๋วรวดเดียวตลอดสายได้ ซื้อได้แค่ตู้นอนจากกานเหอไปเมืองฮาร์บินเท่านั้น