เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 5 การจัดแจงก่อนออกเดินทาง
วันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่ทันสว่าง จางอิงก็ปลุกสองพี่น้องให้ลุกขึ้นมา
ขนตายาวของซูชิงเยี่ยนสั่นไหวเบาๆ เธอพยายามฝืนลืมเปลือกตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก
เธอขยี้หางตา หาวออกมาหวอดใหญ่เบาๆ พลางบิดตัวไปมาบนเตียงอิฐอุ่นเหมือนหนอนตัวน้อย น้ำเสียงออดอ้อนยังเจือความงัวเงีย “แม่คะ ฟ้ายังไม่สว่างเลย หนูนอนต่ออีกหน่อยแล้วค่อยตื่นมาอ่านหนังสือได้ไหมคะ? อ่านหนังสือตอนนี้ต้องเปิดไฟ มันเปลืองไฟน่ะค่ะ”
ผ่านไปวันหนึ่งกับหนึ่งคืนที่ปรับความรู้สึกตัวเอง เธอได้กดเรื่องที่ตัวเองถูกทอดทิ้งลึกลงไปในก้นบึ้งหัวใจ ไม่ใช่ว่าลืม แต่ซ่อนมันเอาไว้ ซ่อนไว้ในที่ที่จะรื้อออกมาแค่บางครั้งในยามค่ำคืนอันเงียบสงัดเท่านั้น
เธอเป็นเด็กฉลาด
ความสามารถที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเด็กฉลาด ก็คือรู้ว่าเรื่องอะไรคิดไปก็ไม่มีประโยชน์ ก็จะไม่คิดถึงมันอีก
พอจางอิงได้ยินก็รู้สึกปวดใจ มีบ้านไหนบ้างที่เด็กสี่ขวบจะขยันเรียนหนังสือขนาดนี้?
นอกจากปวดใจแล้ว เธอยังรู้สึกภูมิใจอยู่บ้าง!
ดูสิ ความแตกต่าง นี่แหละคือความแตกต่าง!