กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 3 สันดานคนเหรอ? เหอะ สันดานคน!
วันที่ 6 เมษายน ปี 82 ท้องฟ้าแจ่มใส
จากการประชุมขยายวงตระกูลหวังครั้งแรกที่ว่านั่น เวลาก็ผ่านมาสี่ปีแล้ว
หวังซวี่ตงกับซูชิงเยี่ยนก็อายุครบสี่ขวบแล้วเช่นกัน
อีกไม่กี่วันก็จะได้เวลาที่พวกเขาต้องไปเมืองหวย
หลายปีมานี้ ชายชราหวังยิ่งให้ความสำคัญกับพวกเขาสองคนมากขึ้นทุกปี จนถึงตอนนี้พูดได้เลยว่าทั้งคู่คือแก้วตาดวงใจของแก
ถึงขั้นอมไว้ในปากก็กลัวจะละลาย ประคองไว้ในมือก็กลัวจะหล่นหาย
ส่วนคนอื่นไม่ว่าจะเป็นลูกชาย ลูกสะใภ้ ลูกสาว รวมไปถึงเมียแก่ของตัวเอง ต่างต้องถอยไปอยู่ข้างทางหมด
แม้กระทั่งเวลานอนตอนกลางคืน ทั้งสองคนก็ต้องมานอนที่บ้านของตาเฒ่า
มีอยู่หลายครั้งที่หวังซวี่ตงตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วเห็นตาเฒ่าไม่ยอมหลับยอมนอน มายืนหัวเราะหึๆ จ้องมองพวกเขาอยู่ที่ริมเตียงอิฐอุ่น