เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NN3_SKY
บทที่ 157
“คุณหนู หม่าเถียนมาส่งจดหมายให้ท่านรองกับฮูหยินรองอีกแล้วเจ้าค่ะ”
สวี่ฉิ่นฮุ่ยรีบลุกขึ้นนั่ง แล้วสั่งผิงเอ๋อร์ว่า “ผิงเอ๋อร์ เจ้าไปที่เรือนของนายท่านรองกับฮูหยินรองก่อน หากเห็นหม่าเถียนออกมา ก็ไปบอกเขาว่าข้าเชิญเขามาพบสักหน่อย ข้ามีเรื่องอยากถามเขา”
ผิงเอ๋อร์พยักหน้า ก่อนรีบไปยังหน้าประตูเรือนของเรือนรอง
หม่าเถียนมอบจดหมายสองฉบับให้เสวียซื่อ จากนั้นก็นั่งดื่มชาและกินผลไม้เล็กน้อย ทั้งยังเกาหัวพลางเล่าเรื่องน่าอับอายที่เกิดขึ้นบนเรือให้เสวียซื่อฟัง เสวียซื่อฟังแล้วก็ทั้งขำทั้งจนปัญญา
หม่าเถียนเองก็อยากบอกเสวียซื่อว่า ไม่ต้องเป็นห่วงแม่นางสวี่จริงๆ แม่นางสวี่ใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองชายแดนได้ดีมาก ถึงที่นั่นจะเป็นเมืองชายแดนและเป็นสถานที่ค่อนข้างยากจน แต่เขามองออกว่าแม่นางสวี่ชอบทำอาหารมาก นอกจากจะทำเพื่อหาเลี้ยงชีพแล้ว ยังเป็นสิ่งที่นางอยากทำที่สุดด้วย
หลังจากหม่าเถียนจากไป เสวียซื่อก็รีบร้อนเปิดจดหมายที่บุตรสาวส่งมาให้ ตอนแรกเมื่อสัมผัสความหนาของซองจดหมาย นางยังคิดว่าบุตรสาวเขียนอะไรมาให้ เหตุใดจึงหนาถึงเพียงนี้ หรือว่าจะเป็นสูตรอาหารสำหรับพี่ชายทางบ้าน?
แต่เมื่อแกะซองออกและเห็นตั๋วเงินสองพันสามร้อยตำลึงอยู่ด้านใน เสวียซื่อก็ตกตะลึง รีบเปิดจดหมายที่บุตรสาวเขียนให้ทันที