บทที่ 156

บทที่ 156

ทั้งสองคนกลับไปยังร้านอาหาร วันนี้หยวนซื่อ หลินซื่อ และคนอื่นๆ ก็มาที่นี่เช่นกัน จึงไม่ได้กลับไป และช่วยกันกวาดทำความสะอาดร้านอาหารอีกรอบ

ทั้งสามคนเห็นสวี่ฉิ่นอวี้ก็รู้สึกดีใจ เดิมคิดจะทักทายสักคำ แต่เมื่อเห็นบุรุษที่อยู่ข้างกายสวี่ฉิ่นอวี้ก็อดเกร็งขึ้นมาไม่ได้ พวกนางทั้งสามรู้จักเผยเวยเสวียนอยู่แล้ว รู้ว่าเขาเป็นสามีของนายหญิง ออกไปค้าขายกับกองคาราวานพาณิชย์และไม่ได้กลับมานานกว่าหนึ่งปี จู่ๆ ได้พบกันในเวลานี้จึงรู้สึกแปลกหน้าอยู่บ้าง

สวี่ฉิ่นอวี้กระโดดลงจากรถเทียมลาเช่นกัน รอจนเผยเวยเสวียนกับหยวนซื่อและคนอื่นๆ ช่วยกันยกเครื่องครัวบนรถกลับเข้าไปไว้ในครัวด้านหลังแล้ว นางเห็นว่าพี่สี่ยังคิดจะช่วยผ่าฟืนทั้งหมดในลานหลังบ้าน จึงรีบดึงแขนเสื้อของเขาเอาไว้

“พี่สี่ อย่ามัวทำเรื่องพวกนี้เลย ตลอดปีนี้ท่านเดินทางอยู่ข้างนอกมาตลอด ต้องเหน็ดเหนื่อยมากแน่ๆ กลับไปพักผ่อนก่อนเถิด ทางนี้มีข้ากับพวกป้าๆ ช่วยกันอยู่ ไม่มีงานอะไรอีกแล้ว รอประเดี๋ยวหม่าเถียนมารับจดหมายจากข้า ข้าจัดการเสร็จแล้วก็จะกลับเหมือนกัน”