บทที่ 158

บทที่ 158

ที่พวกป้าสะใภ้ทั้งหลายรู้เรื่องนี้ ก็เพราะตอนเที่ยงยายเฒ่าหลัวออกมาถามพวกนางว่าเห็นลูกสะใภ้ของนางบ้างหรือไม่ นางบอกว่าตื่นขึ้นมาตอนเช้าก็ไม่เห็นคนแล้ว แต่ทุกวันลูกสะใภ้ของนางจะไปซักล้างเสื้อผ้าที่แม่น้ำหน้าตรอกไหลซี ทว่าวันนี้จนถึงเที่ยงก็ยังไม่เห็น จึงออกมาถามพวกนางว่าพบเห็นหรือไม่

แน่นอนว่าพวกนางไม่เห็น ยายเฒ่าหลัวจึงพึมพำกลับไป แต่ไม่นานก็วิ่งออกมาอีกครั้ง ใบหน้าซีดขาวราวกับเถ้าถ่าน ริมฝีปากสั่นเทาพลางถามว่า “พวกเจ้ามีใครเห็นนังตัวดีนั่นบ้างไหม มันขนเงินทั้งหมดในบ้านข้าหนีไปแล้ว!”

ที่แท้หลังจากยายเฒ่าหลัวกลับไป ก็พบในที่สุดว่ากุญแจหีบทุกใบในบ้านล้วนถูกเปิดออกแล้ว เมื่อนางค้นดูจึงพบว่าเงินที่นางเก็บสะสมไว้หายไปหมด แม้แต่หีบที่หลัวต้ากุ่นกับตาเฒ่าหลัวใช้เก็บเงินก็ถูกเปิดออกเช่นกัน เงินทั้งหมดข้างในล้วนหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ผลลัพธ์จึงชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใด เด็กสาวกำพร้าผู้นั้นรู้วิธีสะเดาะกุญแจ จึงขนเงินทั้งหมดหนีไปแล้ว