บทที่ 154

บทที่ 154

เมื่อเห็นเหวินซื่อมองเขาอยู่ เขาก็รู้ว่าบางเรื่องคงปิดบังไม่ได้ จึงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกเหวินซื่อกับอวี้เหนียงว่า “ตลอดเวลาหนึ่งปีกว่านี้ทำให้ท่านแม่กับอวี้เหนียงเป็นห่วงแล้ว ข้าออกทะเลไปกับกองคาราวานพาณิชย์ เดินทางไปยังแคว้นแห่งหนึ่งที่ชื่อเอ่อร์ไหล”

สวี่ฉิ่นอวี้คิดว่าตนเองฟังผิดไป ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

“พี่สี่ ท่านบอกว่าท่านไปทำอะไรมา?”

เผยเวยเสวียนกล่าวอย่างสงบนิ่งว่า “ออกทะเล”

เหวินซื่อยังไม่ค่อยเข้าใจว่าออกทะเลหมายความว่าอย่างไร จึงได้แต่มองเขาอย่างงุน งง

ผู้คนในยุคสมัยนี้ไม่รู้เลยว่าเหนือทะเลออกไปยังมีแคว้นอื่น พวกเขาคิดว่าปลายสุดของทะเลก็ยังคงเป็นทะเล ดังนั้นคำว่าออกทะเลจึงหมายถึงการออกไปจับปลาเท่านั้น

เหวินซื่ออดถามไม่ได้ว่า “เสวียนเกอเอ๋อร์ออกทะเลไปทำไม? ไม่ใช่ว่าไปกับกองคาราวานพาณิชย์หรอกหรือ?”