บทที่ 151

บทที่ 151

สวี่ฉิ่นอวี้เองก็อยากลองเช่นกัน เมื่อเห็นว่าหย่าเหยีนตู่เซียนขายดี ปีนี้ในฤดูหนาวสามารถหมักแฮมเพิ่มได้มากขึ้น ถึงตอนนั้นนางจะบอกเถ้าปก่เถียนคนขายเนื้อไว้ล่วงหน้า ให้เขาไปบอกทางโรงหมูว่า ช่วยเก็บขาหลังหมูไว้ให้นางสักห้าร้อยขา

เมื่อถึงปลายฤดูใบไม้ผลิ ในที่สุดโรงกลั่นสุราก็สร้างเสร็จ บ่อน้ำก็ขุดเสร็จเรียบร้อย ขวดสุราและถังไม้ทุกอย่างในโรงกลั่นสุราก็เตรียมพร้อมครบถ้วน เหลือเพียงรอเข้าสู่ฤดูร้อน เมื่อองุ่นป่าผลสุก ก็สามารถเก็บลงมาแล้วเริ่มล้างและตากให้แห้งได้

ผ่านไปอีกไม่กี่วัน เมื่อถึงปลายยามโหย่ว ประตูเรือนตระกูลเผยก็มีเสียงดังขึ้น

สวี่ฉิ่นอวี้กับเหวินซื่อเพิ่งกลับมา เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูจากด้านนอก ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความดีใจ ต่างคิดว่าคงเป็นเผยเวยเสวียนกลับมาแล้ว

แต่เมื่อเปิดประตูเรือนออกดู คนที่ยืนอยู่ด้านนอกกลับไม่ใช่เผยเวยเสวียน หากเป็นหม่าเถียน