บทที่ 149

บทที่ 149

พวกอันธพาลตัวเล็กๆ ทั้งสามคนวิงวอนขอความเมตตาจากสวี่ฉิ่นอวี้ สิ่งเดียวที่พวกเขารู้สึกโชคดีก็คือ งูขาวกับเสือดาวดำตัวนี้ต่างมีสติปัญญา ไม่ดุร้ายเหมือนเสือดาวและงูตามภูเขา พวกเขาเองก็คิดว่างูขาวน่าจะเป็นสัตว์ที่เถ้าแก่สวี่เลี้ยงไว้ ไม่เช่นนั้นตอนที่เถ้าแก่สวี่เห็นมัน นางคงไม่แสดงท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย

การเลี้ยงสัตว์เช่นนี้ ทั้งยังเลี้ยงจนรู้ความถึงเพียงนี้ ช่างน่ากลัวจริงๆ

เมื่อได้ยินทั้งสามวิงวอนขอความเมตตา สวี่ฉิ่นอวี้ไม่ได้พูดอะไร นางไปหาเชือกป่านเส้นหนึ่งก่อน แล้วให้ทั้งสามคนนั่งขึ้น ตั้งใจจะมัดพวกเขาอีกครั้ง