บทที่ 147

บทที่ 147

เมื่อเห็นว่าทั้งบิดามารดาและน้องชายไม่เห็นด้วย พี่ใหญ่ตระกูลหว่านเป็นคนซื่อๆ จึงไม่ได้พูดอะไร เขาไปซื้อต้นกล้ามาสามต้น แล้วนำไปปลูกไว้ในสวนหลังบ้าน

สวี่ฉิ่นอวี้เองก็คิดจะซื้อที่ดินไว้บ้าง ตอนนี้มีเงินแล้ว สามารถซื้อที่ดินเก็บไว้ก่อน ครึ่งหนึ่งใช้ปลูกองุ่น อีกครึ่งหนึ่งใช้ปลูกข้าว ต่อให้นางไม่คิดจะปลูกเอง ก็ยังสามารถให้ผู้เช่านาปลูกได้

นางนำเรื่องที่คิดจะซื้อที่ดินไปปรึกษากับคนในครอบครัว

เหวินซื่อและเจียหนิงย่อมเห็นด้วย ต่อให้เป็นเหล่าขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์ในเมืองหลวง ต่างก็ชอบสะสมที่ดินกันทั้งนั้น แทบทุกคนล้วนมีที่ดินอยู่ในมือหลายสิบหรือหลายร้อยหมู่ บางคนมีมากถึงหลักพันหมู่ก็มี ที่ดินสามารถใช้เป็นสินเดิมให้บุตรสาว ใช้เป็นทรัพย์สินของครอบครัว อีกทั้งยังสามารถให้ผู้เช่านาทำกินได้ นับว่าได้ประโยชน์หลายต่อ

ตอนนี้อวี้เหนียงหาเงินมาได้ไม่น้อยแล้ว ซื้อที่ดินเก็บไว้ข้างกายบ้างก็เป็นเรื่องดี ภายหน้ารับค่าเช่าที่ดินก็ไม่ต้องกลัวว่าจะอดอยาก

ทุกคนในครอบครัวเห็นด้วย สวี่ฉิ่นอวี้จึงให้คนออกไปสอบถามว่าที่ใดมีที่ดินขายบ้าง ที่ดีที่สุดคือที่ดินผืนใหญ่ที่อยู่ติดกันเป็นผืนเดียว จะได้ไม่กระจัดกระจายจนเกินไป