บทที่ 140

บทที่ 140

คนทั้งครอบครัวมารวมตัวกันกินหม้อไฟร้อนๆ ด้วยกัน บนโต๊ะไม้สี่เหลี่ยมจัตุรัสตั้งหม้อทองแดงเอาไว้หนึ่งใบ รอบๆ วางจานอาหารเรียงราย มีมันหางแกะสีขาวสะอาดหั่นเป็นแผ่นบางราวกับปีกจักจั่น เนื้อแกะสดนุ่มหั่นเป็นแผ่นๆ เนื้อขาแกะหั่นด้วยมือหนาเท่านิ้วมือ เนื้อส่วนสันแกะหั่นด้วยมือเป็นแผ่นบางๆ เช่นกัน นอกจากนี้ยังมีผ้าขี้ริ้วแกะและผักนานาชนิด

เนื้อแกะเหล่านี้ล้วนเป็นฝีมือการหั่นของเฉิงเกอเอ๋อร์ เป็นเนื้อแกะสดที่เพิ่งหั่นใหม่ทั้งหมด และหั่นได้บางราวกับปีกจักจั่น ส่วนเนื้อขาแกะก็หั่นได้หนาบางเท่ากันอย่างสม่ำเสมอ

เฉิงเกอเอ๋อร์ติดตามเรียนรู้จากสวี่ฉิ่นอวี้มาเกือบหนึ่งปีแล้ว ทั้งการเตรียมเครื่องเคียงและสิ่งต่างๆ ล้วนชำนาญมาก การหั่นก็ยอดเยี่ยมขึ้นมากเช่นกัน หากต้องการเนื้อปลาหรือเนื้อสัตว์ที่บางราวกับปีกจักจั่น เขาก็สามารถหั่นออกมาได้ นอกจากนี้ ลูกชิ้นปลา ปลาตุ๋นน้ำแดง และหัวปลาตุ๋นเต้าหู้ที่วางขายอยู่หน้าร้านอาหารตอนนี้ ก็ล้วนเป็นเฉิงเกอเอ๋อร์ที่รับช่วงทำเอง รสชาติก็ถือว่าใช้ได้ทีเดียว

สวี่ฉิ่นอวี้รู้สึกว่า หากผ่านไปอีกสักสองปี เฉิงเกอเอ๋อร์ก็คงสามารถขึ้นเป็นพ่อครัวใหญ่ได้แล้ว