บทที่ 108

บทที่ 108

เหวินอวิ๋นหลิงได้ยินเรื่องร้านอาหารสวี่จี้ เปิดกิจการมาราวครึ่งเดือนแล้ว แต่เดิมทีนางก็ไม่ได้คิดจะไป เพราะนางกินอาหารที่ตงไหลจวีจนเคยชิน ต่อให้ไปกินร้านอาหารหรือโรงเตี๊ยมอื่นๆ ก็ล้วนอยู่แถวถนนตะวันออกเป็นหลัก นานๆ ครั้งจึงจะไปตลาดถนนตะวันตกสักหนหนึ่ง อีกทั้งยังได้ยินมาว่าเป็นเพียงร้านอาหารเล็กๆ นางจึงไม่ได้คิดจะไปลองชิมอาหารของร้านอาหารสวี่จี้

นางเป็นหญิงสาว ที่นั่งของนางมีฉากกั้นบังอยู่ แต่ก็ยังเป็นพื้นที่โถงรับรอง ไม่ใช่ห้องส่วนตัว จึงได้ยินเสียงพูดคุยจากโต๊ะข้างๆ เช่นกัน

ลูกค้าจากโต๊ะข้างกำลังพูดคุยกัน

“พวกเจ้าเคยไปกินอาหารเช้ากับอาหารเย็นที่ร้านอาหารสวี่จี้ หรือยัง?”

“ยังไม่เคยไปเลย ทำไมหรือ? แต่ข้าเคยได้ยินเรื่องร้านอาหารเปิดใหม่แห่งนี้ ว่ากันว่ารสชาติดีมาก แต่ข้ากินอาหารที่ตงไหลจวีจนชินแล้ว จะกินของจากร้านอาหารเล็กๆ แบบนั้นได้อย่างไร ของจากร้านเล็กๆ จะมีรสชาติดีสักแค่ไหนกัน?”

น้ำเสียงของชายผู้นั้นเต็มไปด้วยความดูแคลนร้านอาหารสวี่จี้ เห็นได้ชัดว่าเขาดูถูกว่าเป็นเพียงร้านเล็กๆ

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ อาหารจากร้านเล็กส่วนใหญ่รสชาติก็ธรรมดา จะเอาไปเทียบกับโรงเตี๊ยมร้านใหญ่ได้อย่างไร