บทที่ 094

บทที่ 94

สวี่ฉิ่นอวี้ไม่รู้ว่าแม่นางร่างอ้วนผู้นี้เป็นใคร แต่เมื่อเห็นนางมากับสวี่อวิ๋นหลาน ก็รู้ว่าทั้งสองคงเป็นสหายกัน

นางอดถามไม่ได้ว่า “อวิ๋นหลาน พวกเจ้าสองคนเป็นอะไรกันหรือ?”

คนหนึ่งตาแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งร้องไห้มา ส่วนอีกคนใบหน้ายังเต็มไปด้วยความโกรธที่ไม่จางหาย

สวี่อวิ๋นหลานลากหยางจือจือเข้าไปในลานบ้าน แล้วเล่าเรื่องที่เพิ่งพบระหว่างทางให้สวี่ฉิ่นอวี้ฟังด้วยความขุ่นเคือง

ที่แท้หยางจือจือสหายของนางลดน้ำหนักมานานกว่าหนึ่งเดือน กินแต่ผักต้มทุกวันจนเวียนหัวตาลาย ร่างกายแทบรับไม่ไหว ครึ่งเดือนก่อนถึงกับเป็นลม เมื่อตามหมอมาตรวจ หมอบอกว่าร่างกายของนางอดอาหารหนักเกินไป เลือดลมพร่องมาก ไม่สามารถกินเช่นนี้ต่อไปได้อีก

บิดามารดาของจือจืออย่างเว่ยซื่อ รวมถึงนายอำเภอ ต่างสงสารนางมาก จึงไม่กล้าให้จือจือกินแต่ผักต้มอีกต่อไป และให้ไปกินอาหารที่ตงไหลจวีทุกวัน ผลคือผ่านไปเพียงครึ่งเดือน น้ำหนักของจือจือกลับเพิ่มขึ้นจากก่อนลดน้ำหนักหลายชั่ง

หยางจือจือรู้สึกทุกข์ใจมาก นางคิดว่าตัวเองช่างไม่ได้เรื่อง นางเองก็ไม่อยากปล่อยให้ตัวเองอ้วนต่อไป แต่หากกินแต่ผักต้ม ร่างกายของนางก็รับไม่ไหว กินผักต้มทุกวันจนถึงขั้นเห็นอะไรก็อยากเข้าไปกัดกินสักคำ