บทที่ 095

บทที่ 95

ไข่ดาวก็เพียงทาน้ำมันพืชบางๆ เคลือบก้นกระทะเท่านั้น ส่วนไข่ดาวที่เอาไข่แดงออกแล้ว นำไปคลุกกับน้ำซอสที่ปรุงเตรียมไว้ แล้วอบไว้ในกระทะประมาณครึ่งนาทีจึงตักขึ้นจากเตา

ไข่ดาวถูกเคลือบด้วยน้ำซอสข้นๆ จนทั่ว มองแล้วชวนให้น่ากินยิ่งนัก

สวี่ฉิ่นอวี้แยกอาหารของหยางจือจือใส่จานต่างหาก แล้วยกไปให้นาง

อย่างแรกคือข้าวถั่วปริมาณประมาณสองกำปั้น เพราะเป็นธัญพืชหยาบจึงสามารถกินได้มากหน่อย ตามด้วยกุยช่ายผัดเนื้อหอยขมหนึ่งชามเล็ก ไข่ดาวสามฟอง และหัวไชเท้าซอยผัดแบบเรียบง่ายอีกครึ่งชามเล็ก

หยางจือจือพึมพำว่า “กินได้มากขนาดนี้จริงหรือ?”

นางมองอาหารที่อยู่ตรงหน้า ปริมาณพอๆ กับที่นางกินที่ตงไหลจวีในตอนเช้า

สวี่ฉิ่นอวี้ยิ้มแล้วพูดว่า “กินเถอะ กับข้าวอย่างอื่นเจ้าแน่นอนว่ากินไม่ได้ ข้าจัดให้เจ้าล้วนเป็นอาหารที่ใช้น้ำมันกับเกลือน้อย กินให้อิ่มได้ รสชาติก็น่าจะไม่เลว”

ผู้คนที่นี่โดยพื้นฐานแล้วกินอาหารเพียงวันละสองมื้อ ดังนั้นนางจึงปรับอาหารลดไขมันของหยางจือจือเสียใหม่

มื้อเย็นจะกินกันตอนสี่โมงกว่าๆ สามารถกินให้อิ่มประมาณเก้าส่วนได้