บทที่ 053

บทที่ 53

เหวินซื่อก็ออกไปด้วยกัน เผยเวยเสวี่ยนลุกขึ้น ร่างกายเอวคอดขาเรียวยาว แม้จะผอม แต่แนวกล้ามเนื้อใต้ผิวหนังก็เปี่ยมไปด้วยพละกำลัง เขาหยิบผ้าขนหนูที่วางอยู่ข้างๆ มาเช็ดน้ำยาบนร่างกายออก จากนั้นยกน้ำยาในถังอาบน้ำออกไปเททิ้ง แล้วต้มน้ำอีกหม้อเพื่อชำระกลิ่นยาบนร่างกาย ก่อนจะกลับไปนอน

คืนนั้นสวี่ฉิ่นอวี้นอนไม่ค่อยสนิท นางไม่เคยเลี้ยงงูน้อยเป็นสัตว์เลี้ยงมาก่อน แต่เลี้ยงมาหลายวันเข้า กลับรู้สึกว่างูน้อยตัวนี้น่ารักไม่น้อย คืนนั้นนางจึงฝันว่าเจ้างูน้อยสีขาวโตขึ้นมา และแน่นอนว่ามันสามารถโตได้ถึงสามสี่เมตร มองแล้วน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก เกล็ดทั่วทั้งตัวเป็นสีหยก ลิ้นที่แลบออกมายังคงเป็นสีชมพู ดวงตางูเป็นสีแดงเข้มลึกล้ำ แต่ใบหน้ากลับดูสะอาดสะอ้านน่ามอง

ที่สำคัญคือนางเลี้ยงมันจนตัวอ้วนมาก ลำตัวอ้วนถึงขนาดเท่าคนผู้ใหญ่คนหนึ่ง เจ้างูอ้วนตัวนี้พอตกกลางคืนกลับเอาแต่ทำตัวออดอ้อนนาง อยากนอนเตียงเดียวกับนาง ทั้งยังทับร่างนางเสียอีก เกือบทำให้นางถูกทับตาย

เช้าวันรุ่งขึ้น สวี่ฉิ่นอวี้ยังคงมึน งง อยู่เล็กน้อย