บทที่ 046

บทที่ 46

ตั้งแต่นางกลายมาเป็นเจ้าของร่างเดิม นอกจากเงาสะท้อนใบหน้าที่เห็นจากอ่างน้ำเวลาล้างหน้าแล้ว นางยังไม่เคยได้มองหน้าตัวเองอย่างละเอียดเลย แต่สวี่ฉิ่นอวี้จำได้ว่า เจ้าของร่างเดิมมีใบหน้าคล้ายกับนางถึงแปดเก้าส่วน

สวี่ฉิ่นอวี้ลูบหมวกขนกระต่ายบนศีรษะ แล้วเห็นหมวกขนกระต่ายสีเทาอีกใบวางอยู่ข้างๆ นางจึงหยิบมันเดินไปหาสามีราคาถูกของตัวเอง ก่อนจะเขย่งปลายเท้าสวมหมวกให้เขา

“พี่สี่ก็รีบสวมดูสิ”

นางยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นเสี้ยวพระจันทร์ แฝงด้วยความเจ้าเล่ห์อยู่เล็กน้อย ที่จริงนางเพียงอยากเห็นว่าสามีราคาถูกสวมหมวกขนกระต่ายที่ดูนุ่มนิ่มเช่นนี้แล้วจะมีสภาพเป็นอย่างไร

เมื่อเผยเวยเสวี่ยนเห็นนางเขย่งปลายเท้า เขาก็เผลอก้มตัวลงเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว เพื่อให้นางสวมหมวกได้ง่ายขึ้น

เขายังเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าของนางด้วย จึงอดหลุดหัวเราะไม่ได้

เมื่อรู้ตัวว่าตนเองกำลังยิ้ม เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะกดสายตาลงและกลับไปมีสีหน้าเรียบเฉยดังเดิม