บทที่ 030

บทที่ 30

เมื่อกลับมาถึงโรงเตี๊ยม สวี่ฉิ่นอวี้เห็นสามีราคาถูกนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง ไม่รู้ว่าไปหยิบหนังสือเก่าๆ ขาดรุ่งริ่งเล่มหนึ่งมาจากไหน กำลังนั่งอ่านอยู่

น้องสาวสามีอย่างเผยเจียหนิงนั่งเหม่ออยู่ใต้หน้าต่างอีกด้าน

ส่วนเด็กน้อยสองคนก็นั่งหงอยอยู่บนเตียง เล่นนิ้วมือของตัวเองไปมา

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า สวี่ฉิ่นอวี้ก็อดรู้สึกจนปัญญาไม่ได้ เหตุใดแต่ละคนถึงได้เอาแต่ก้มหน้าก้มตา ไม่ยอมพูดไม่ยอมจากันเช่นนี้

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู คนทั้งสี่ในห้องต่างหันไปมองทางประตู และโดยไม่รู้ตัว สายตาของทุกคนก็หยุดอยู่ที่สวี่ฉิ่นอวี้