ตอนที่ 107 ฉันไม่ใช่สุภาพบุรุษอะไรหรอก

ว่าหานเซียวคิดอะไรอยู่ในใจ ซูชีเฉี่ยนรู้อย่างชัดเจน

อีกทั้งถ้าตอนนี้เรียกหลิ่นหยวนมาด้วย มีแต่จะกลายเป็นความวุ่นวายอลหม่าน

พวกเขาล้วนเป็นผู้พิทักษ์ของเธอ เลือกใครก็เหมือนกัน คนใกล้ ๆ ไม่ใช้ กลับไปหาคนไกล ๆ มันกลับดูเหมือนเธอเสแสร้งแกล้งทำ

“วันนี้คุณ พรุ่งนี้เหลียงเจา”

ปรมาจารย์ผู้รักความสมดุลลงโรง อันที่จริงก็แค่นอนกอดกัน กับใครก็เหมือนกัน เพื่อไม่ให้เกิดข้อพิพาทที่ไม่จำเป็น ซูชีเฉี่ยนยิ่งเผยความเป็นแมวส้มใจกว้างออกมาเรื่อย ๆ

เหลียงเจาดูเหมือนจะคาดเดาผลลัพธ์นี้ไว้อยู่แล้ว เขาก้าวเข้ามาจูบหลังมือเธอแล้วก็จากไป

แม้บนใบหน้าหานเซียวจะไม่ค่อยมีสีหน้าอะไร แต่ก็สัมผัสได้ชัดเจนว่าเขาดีใจ