กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
---คฤหาสน์ตระกูลหลิ่น---
ตอนสุดสัปดาห์หลิ่นตงว่าง เลยแวะกลับมาหาแม่หลิ่นเสียสักหน่อย
หลิ่นเสียกำลังนั่งอยู่กลางห้องวาดภาพของเธอ ระบายสีงานอยู่ ส่วนหลิ่นตงก็นอนอยู่บนเก้าอี้หวาย คุยเป็นเพื่อนกับเธอ
หลิ่นเสียเงยหน้าขึ้น ทำท่าสั่งให้สาวใช้ที่ยืนอยู่มุมห้องส่งสีให้ จากนั้นสายตาก็เลื่อนมาพาดผ่านหลิ่นตงที่กำลังจดจ่ออยู่กับกำไลข้อมือของเขา ไม่รู้ว่ากำลังครุ่นคิดอะไรอยู่
"ตงเอ๋ร์ คิดอะไรอยู่เหรอ"
คำถามกะทันหันของหลิ่นเสียตัดวงจรความคิดของหลิ่นตงสะบั้นลง เข้าสู่ภาวะปัจจุบัน ส่ายหัว
"ไม่มีอะไรหรอกครับ แม่"
หลิ่นเสียโดยธรรมชาติก็ไม่ได้เชื่อคำบิดพลิ้วของเขาสักเท่าไร ระหว่างที่จุ่มสีอยู่ ก็ค่อย ๆ ถามซ้ำออกมา